Αιγόκερως- το Σύστημα, το Κατεστημένο, η Εξουσία

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

 

Κρόνος: Ο Κυρίαρχος του Κόσμου, ο Φύλακας των Αρχείων, ο Άρχοντας του Κάρμα.  Αιγόκερως: ένα μυστηριώδες ζώδιο. Εάν το σύμβολό του φτιαχτεί σωστά μπορείς να δεις ότι περιέχει τον Κριό και τον Λέοντα. Το κεφάλι και την καρδιά.  Αλλά πάνω από όλα ο Αιγόκερως είναι ο Νόμος, ο Φυσικός Κόσμος, οι Κανόνες, ο Ναυαγοσώστης που πέφτει στη θάλασσα όταν οι καρχαρίες εμφανίζονται και οι κολυμβητές ουρλιάζουν. 

 

Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Όλοι γνωρίζουμε αυτή την ιστορία. Μας είναι οικεία. Έτσι μπορούμε εύκολα να  κάνουμε μια μεταφορά για τον Κρόνο. Το  άσχημο, βλοσυρό Τέρας που σκορπάει φόβο στο τέλος μεταμορφώνεται στο υπέροχο Πριγκιπόπουλο που παντρεύεται την ηρωίδα. Οι εικόνες που συναντάμε στα παραμύθια είναι προϊόντα των εσωτερικών φόβων και των καταπιεσμένων επιθυμιών που παλεύουν υποσυνείδητα είπε ο Φρόιντ για να επεκτείνει μετά τη θεωρία του ο Γιουνγκ μιλώντας για το «συλλογικό ασυνείδητο». Με τον όρο αυτό ο Jung αναφερόταν στις αρχέτυπες ιδέες που έχουν αποτυπωθεί από γενιά σε γενιά και τις οποίες κουβαλάμε όλοι μέσα μας, ανεξαρτήτως φυλής, χώρας, φύλου, πολιτισμικών διαφορών. Ένα παραμύθι αφορά όλους τους ανθρώπους παντού στον κόσμο. Υπάρχει πάντα ο Ήρωας, η όμορφη Πριγκίπισσα, ο ανόητος γίγαντας, ο θησαυρός. Ή το Τέρας που είναι η σκοτεινή πλευρά του όμορφου Πρίγκιπα. Στην αστρολογία ο Κρόνος που θεωρείται  «κακεργέτης» πλανήτης είναι το Τέρας που όμως ποτέ δεν συνδυάζεται με την μορφή του όμορφου Πρίγκιπα χάνοντας έτσι την πολυδιάστατη μορφή του.

Ο Κρόνος που είναι κυβερνήτης του Αιγόκερου συμβολίζει μια ψυχική διαδικασία, ένα είδος εμπειρίας. Δεν αποτελεί απλώς συνώνυμο του πόνου, της απαγόρευσης και της πειθαρχίας. Eίναι επίσης μια  φυσική εμπειρία για όλα τα ανθρώπινα όντα κατά την οποία ο πόνος, τα εμπόδια και  οι αντιξοότητες είναι τα μέσα για μεγαλύτερη συνειδητότητα και ολοκλήρωση. Η παραδοσιακή αστρολογία παρουσιάζει τον Κρόνο σαν ένα πλανήτη που σε μαθαίνει με το δύσκολο τρόπο- είναι ο Μεγάλος Δάσκαλος. Είναι αλήθεια ότι μαθαίνουμε πιο εύκολα μέσα από τις δυσκολίες παρά μέσα από τις ευκολίες και την απόλαυση. Η Μοντέρνα ψυχολογία μας έχει προσφέρει τα κλειδιά για να κατανοήσουμε καλύτερα την σημασία του. Είναι ο πλανήτης της «βαρύτητας» και της ενσάρκωσης.  Και στο κάτω κάτω εάν δεν υπήρχε Κρόνος στους αστρολογικούς μας χάρτες δεν θα βρισκόμαστε στη Γη ενσαρκωμένοι- δέρμα που συμβολίζεται από τον Κρόνο δημιουργεί το σώμα.

 

Ένας Αιγόκερως γεννιέται με την αίσθηση ότι προορίζεται να γίνει σπουδαίος, σημαντικός, κάποιος.  Θέλει να δώσει αξία στη ζωή του, επιζητάει την αναγνώριση και την επιδοκιμασία. Κι όμως όσο περίεργο κι αν ακούγεται αναβάλλει συνεχώς την επιτυχία του γιατί έχει μια τελειοθηρική τάση. Μόνο εάν είναι τέλειος από όλες τις πλευρές θα τον αγαπήσουν και θα τον εκτιμήσουν. Ο φόβος της αποτυχίας τον στοιχειώνει .

 

Το σύνδρομο του Άτλαντα

 

Ο Αιγόκερως σηκώνει από πολύ νωρίς το φορτίο που του έβαλαν οι άλλοι  στους ώμους του. Είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι έχει υιοθετεί  αυτό που ονομάζουμε Σύνδρομο του Άτλαντα-μια κατάσταση κατά την οποία κάποιος πιστεύει ότι κουβαλάει τον κόσμο στους ώμους του σαν τον  Άτλαντα που θυμίζω ότι ήταν αρχηγός των Τιτανιδών (γιων των Τιτάνων) που  μετά τη νίκη του ο Δίας τον τιμώρησε να στηρίζει στους ώμους του τον Ουράνιο θόλο. Ο Αιγόκερως έχει ανάγκη να τον έχουν ανάγκη. Μπορεί να υπερφορτώσει τον εαυτό του μέχρι το σημείο να σπάσει αλλά  η αίσθηση ευθύνης δεν τον αφήνει να τα παρατήσει. Ναι φοράει το αγκάθινο στεφάνι στα όρια του μαζοχισμού- όσο περισσότερα τα εμπόδια τόσο μεγαλύτερη η δικαίωση της ύπαρξής του.

Οι ανησυχίες, οι αγωνίες και οι φόβοι του έχουν τις ρίζες τους στα παιδικά του χρόνια- είναι σε αυτά τα χρόνια που αισθάνθηκε με κάποιο τρόπο απόρριψη, ή αναγκάστηκε να μεγαλώσει δυσανάλογα νωρίς εξ αιτίας διάφορων συνθηκών στην οικογένεια. Έτσι μία από τις πρώτες αποφάσεις που πήρε ο Αιγόκερως ενστικτωδώς και από πολύ μικρός ήταν ότι νιώθει ασφαλής μόνο όταν έχει τον έλεγχο. Δεν εμπιστεύεται κανένα παρά μόνο τον εαυτό του και γι΄ αυτό αισθάνεται ότι είναι μόνος του στον κόσμο.  Ό,τι κι αν ήταν αυτό πάντως που προκάλεσε σε μικρή ηλικία τη βαριά καρδιά ενός Αιγόκερου μετατρέπεται σε καύσιμο της υπευθυνότητάς του και η ανάγκη του για αυτάρκεια και ανεξαρτησία ισχυροποιούνται σαν αντίβαρο στη βαθιά επιθυμία του να εξαρτάται.

Ένας Αιγόκερως γεννιέται με την αίσθηση ότι προορίζεται να γίνει σπουδαίος, σημαντικός, κάποιος. Θέλει να δώσει αξία στη ζωή του, επιζητάει την αναγνώριση και την επιδοκιμασία. Κι όμως όσο περίεργο κι αν ακούγεται καθυστερεί αυτή του τη «μοίρα» όσο το δυνατόν περισσότερο. Αναβάλλει συνεχώς την επιτυχία του γιατί έχει μια τελειοθηρική τάση. Μόνο εάν είναι τέλειος από όλες τις πλευρές θα τον αγαπήσουν και θα τον εκτιμήσουν. Ο φόβος της αποτυχίας τον στοιχειώνει. Δημιουργεί δύσκολες συνθήκες ώστε να φτιάξει γερό χαρακτήρα για να μην χάσει το δρόμο του προς την εκπλήρωση των επιθυμιών του.

«Η πρόκληση για τον Αιγόκερω» λέει η Clare Martin, «έγκειται στο να ενώσει την αποφασιστικότητα και τη δύναμη του κυβερνήτη του Κρόνου και του Άρη που στον Αιγόκερω βρίσκεται  στην έξαρσή του -στην καλύτερη θέση του δηλαδή- με την τρυφερή φύση τού συμμετρικά αντίθετού του Καρκίνου.Να φτάσει στη γνώση ότι η πειθαρχία και η υπομονή θα κάνουν τα πράγματα να καρποφορήσουν».

 

 

Αιγόκερως- το Σύστημα, το Κατεστημένο, η Εξουσία

(συνέχεια)

Ένας Αιγόκερως σκληροτράχηλος

 

Το ζώδιο του Αιγόκερου ξεκινάει με το χειμερινό ηλιοστάσιο, στην πιο σκοτεινή νύχτα της χρονιάς – στη μεγαλύτερη νύχτα. Ο Αιγόκερως κατανοεί τη σημασία των ετήσιων κύκλων και σαν ζώδιο του πιο ψυχρού και σκοτεινού διαστήματος του χρόνου ξέρει τι σημαίνει έρημη γη και απογυμνωμένη φύση. Ξέρει τι σημαίνει να φυτεύεις τους σπόρους κι ύστερα να ποτίζεις, να κλαδεύεις, να ξεβοτανίζεις περιμένοντας υπομονετικά να γίνουν δέντρα και να δώσουν καρπούς.

To θέμα της θυσίας του παλιού βασιλιά για να εξασφαλιστεί η σοδιά είναι ένα μυθολογικό μοτίβο που ταιριάζει απόλυτα με το συμβολισμό του Αιγόκερου. Ο βασιλιάς πρέπει ν α πεθάνει, ο νέος βασιλιάς πρέπει να γεννηθεί και οι δύο πρέπει να παλέψουν και στο θάνατο θα αποκαλυφθεί ότι ο παλιός και ο νέος βασιλιάς είναι ένας. Στη μυθολογία του Κριού είδαμε ότι ο γιος συναντάει τον Πατέρα ως θεό της φωτιάς που η ζηλόφθονη οργή του προκαλεί τον ανδρισμό του. Στον Λέοντα ο γιος συναντάει τον Πατέρα ως άρρωστο πνεύμα του οποίου η πληγή θα ιαθεί μέσα από τη συνείδησή του. Στον Αιγόκερω ο Πατέρας είναι η ίδια η γη, η πραγματικότητα. Ο γέρο Κρόνος τρώει τα παιδιά του για να προστατευτεί από την απειλή τους, γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά ότι θα αντιμετωπίσει την ίδια μοίρα όπως και ο πατέρας του: το κρυμμένο παιδί του θα επαναστατήσει όπως συνέβη και με τον ίδιο και τον δικό του πατέρα. Το αρχαίο σύμβολο της βασιλικής θυσίας μεταφέρεται και στη νέα εποχή. Στο μυαλό μας έρχεται κατευθείαν ο Χριστός που γεννήθηκε κι αυτός στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο όπως και ο Μίθρας, ο Ταμούζ και  ο Άδωνις. Είναι η εποχή που ο Ήλιος είναι αδύναμος και ο καιρός μαύρος. Η γη βρίσκεται σε παρακμή και οι άνθρωποι ελπίζουν σε λύτρωση. Το μοτίβο της έρημης γης και η μακριά αναμονή για το λυτρωτή σε κατάσταση κατάθλιψης αποτελεί ένα σημαντικό μοτίβο όσων έχουν γεννηθεί στο ζώδιο του Αιγόκερου και σε αυτό το μοτίβο συμπεριλαμβάνονται και όσοι  από τους Αιγόκερους κατάφεραν να κερδίσουν την επιτυχία για την οποία όπως είναι γνωστό αγωνίζεται σκληρά αυτό το ζώδιο.

Αυτός ο μύθος αναπαριστάται στη ζωή από τους Αιγόκερους με πολύ κοινούς και συνηθισμένους τρόπους. Ευθύνες, υποχρεώσεις και δυσβάσταχτα βάρη αποτελούν καθημερινά  χαρακτηριστικά των Αιγόκερων- είναι οι μικρές σταυρώσεις τους που συντελούν στην ενηλικίωσή τους. Αποκλεισμοί, περιορισμοί, αλλά και δεσμά κάθε είδους υπάρχουν ήδη από τα πρώιμα στάδια της ζωής ενός Αιγόκερου. Μπορεί να δημιουργούνται πχ  ακολουθώντας τη δουλειά του πατέρα που δεν θέλουν, ή κάνοντας ένα γάμο εξ αιτίας μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης,  ή από ένα εκατομμύριο αιτίες που δημιουργούν υποχρεώσεις χωρίς ελπίδα λύτρωσης. Το εντυπωσιακό είναι ότι ένας Αιγόκερως μπορεί να αναλάβει με τη θέλησή του και με επίγνωση δεσμεύσεις και βάρη ενώ υπάρχουν εναλλακτικές . Είναι σα να αποδέχεται τη μοίρα του για σκοτεινούς και ασυνείδητους λόγους.  Υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος από Αιγόκερους που αναβάλουν την ενηλικίωση παίζοντας διαρκώς το ρόλο του  αγοριού και του κοριτσιού.

Όμως η μοίρα του Αιγόκερου δεν μοιάζει με το πεπρωμένο του Τοξότη. Τα χέρια του Πατέρα δεν είναι ανοιχτά για τον άσωτο γιο (όπως συμβαίνει με τους Τοξότες), αλλά ανοίγουν μόνο αν έχει να πληρώσει τοις μετρητοίς γιατί αυτός εδώ ο Πατέρας δεν είναι εν τοις ουρανοίς, αλλά είναι η ίδια η γη. Ο άσωτος πρέπει να ωριμάσει μέσα από βάσανα, να κουβαλήσει τον σταυρό του, να ματώσει στην πραγματικότητα.  Η κρίση της απελπισίας και η απώλεια της πίστης επίσης ανήκουν στον Αιγόκερω, όπως και η κραυγή του Χριστού στον Σταυρό: «Πατέρα γιατί με εγκατέλειψες;»

Ιδιαίτερα συντηρητικός, φιλόδοξος και προσεκτικός ο Αιγόκερως διαθέτει την αποφασιστικότητα και την αντοχή να τραβήξει το δύσκολο και μοναχικό δρόμο προς την κορυφή ξέροντας ότι κάθε τι που κατακτάει είναι αποκτημένο με ιδρώτα και αίμα, ότι δικαιωματικά του αξίζει και ότι κανείς δεν πρόκειται να του το πάρει.

 

Ο Κρόνος/Χρόνος

 

Ο Αιγόκερως είναι το πιο ώριμο από τα ζώδια της γης και σαν παρορμητικό ζώδιο είναι προσηλωμένο στο στόχο, φιλόδοξο και αποτελεσματικό με έντονη αίσθηση της πειθαρχίας και της δομής και την ικανότητα να σχεδιάζει και να περιμένει την κατάλληλη ώρα. Αυτάρκης και δυνατή η αίγα είναι ένα εξαιρετικό σύμβολο του ζωδίου.

 Όπως στα ανατολικά πνευματικά κινήματα στα οποία ανήκει ο Θιβετιανός Βουδισμός έτσι και στο ζώδιο του Αιγόκερου η σκληρή δουλειά και η αυτοπειθαρχία είναι τα μονοπάτια της πίστης που οδηγούν στη σοφία. Η χαρά και η ικανοποίηση για τον Αιγόκερω προέρχονται από τη γνώση ότι ξεπέρασε όλα τα εμπόδια και πέτυχε τους στόχους του και μάλιστα χωρίς να εξαρτάται από κανένα και από οτιδήποτε. Η προσωπικότητα του Αιγόκερου είναι σύνθετη, έχει βάθος και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Μπορεί να παρουσιάζεται απόμακρος απομακρυσμένος και cool όμως εκπέμπει μία κομψότητα που κρύβει από πίσω της ένα ντροπαλό άνθρωπο.

Για τον Αιγόκερω η εμπειρία είναι το μέτρο των πάντων. Έχει την ικανότητα να προετοιμάζεται, να σχεδιάζει στρατηγικές, να δέχεται τις ευθύνες και να περιμένει υπομονετικά μέχρι το φρούτο να ωριμάσει μετά από έντονη εργασία και τη γνώση ότι θα θερίσει ό,τι έσπειρε. Για τον Αιγόκερω τίποτα δεν δίνεται δωρεάν κι όλα κερδίζονται μετά από επιμονή και υπομονή. Ιδιαίτερα συντηρητικός, φιλόδοξος και προσεκτικός, ο Αιγόκερως διαθέτει την αποφασιστικότητα και την αντοχή να τραβήξει το δύσκολο και μοναχικό δρόμο προς την κορυφή ξέροντας ότι κάθε τι που κατακτάει είναι αποκτημένο με ιδρώτα και αίμα, ότι δικαιωματικά του αξίζει και ότι κανείς δεν πρόκειται να του το πάρει.

Αν το προνόμιο του Λέοντα να κυβερνάει είναι θεϊκό τότε ένας Αιγόκερος κυβερνάει με ψηφοφορία. Η δύναμη του Αιγόκερου βρίσκεται στην δύναμή του αλλά και στην ταπεινότητά του. Πολλές φορές οι αδυναμίες του μεταμορφώνονται σε υπερηφάνεια και στη βεβαιότητα ότι ξέρει το καλό των άλλων. Ο υλισμός είναι πολύ ισχυρός στους Αιγόκερους. Ναι, το χρήμα είναι εξαιρετικά σημαντικό για αυτούς όχι για την καθαυτό αξία και χρήση του αλλά για τη δύναμη που τους δίνει στον κόσμο.

Ο Joseph Campbell , που ήταν Αμερικανός συγγραφέας που στα βιβλία του πραγματεύεται θέματα συγκριτικής μυθολογίας και θρησκειών, στο γνωστότερο βιβλίο του Ο Ήρωας με τα  Χίλια Πρόσωπα ( που επηρέασε εκτός από την αστρολογία και την τέχνη, και το μυθιστόρημα και τον κινηματογράφο και ιδιαίτερα τον Τζορτζ Λούκας, ο οποίος γύρισε τον Πόλεμο  των Άστρων) αναφέρεται σε ένα κλασσικό μυθολογικό  μοτίβο που περιέχει το θέμα της εξιλέωσης του πατέρα από το γιο.

Ο Αιγόκερως σχεδόν πάντα βρίσκει τον προσωπικό του πατέρα απογοητευτικό, όπως και ο Λέων αφού ο πατέρας του δεν είναι ο θεός που ονειρεύεται και προσδοκά. Ο μυθολογικός Κρόνος είναι ένας Τρομερός Πατέρας που καταβροχθίζει και καταστρέφει, που ζηλεύει και έχει κρίσεις παράνοιας, που η ανάγκη του για εξουσία είναι τεράστια. «Στη σχέση του Αιγόκερου με τον Πατέρα του έχουμε τον Πατέρα- Νόμο που βάζει όρια και κανόνες που συγκρούεται με τον ορμητικό και γεμάτο επιθυμίες γιο του. Από τη μία πλευρά έχουμε την  ηθική και από την άλλη την ντροπή, ο νόμος και η παρανομία συγκρούονται στην ψυχή ενός Αιγόκερου. Ο γιος πρέπει να αντιμετωπίσει την τιμωρία του πατέρα για να ανακαλύψει ότι ο πατέρας βρίσκεται μέσα του, ότι έχει εσωτερικευθεί.  Και ο πατέρας, ο παλιός βασιλιάς, πρέπει να αντιμετωπίσει την επανάσταση του παιδιού του μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με το δικό του νεανικό πνεύμα που πίστευε ότι είχε αφήσει πίσω του εδώ και πολύ καιρό. Με αυτή την περιγραφή ως συνήθως δεν μιλάω μόνο για τους άντρες γιατί η σχέση πατέρα/γιου  ανήκει και στις γυναίκες και στην ικανότητα τους για αποτελεσματικότητα και αυτάρκεια στον κόσμο όπως συμβαίνει και με τους άντρες» λέει η Λιζ Γκριν.  

Αιγόκερως- το Σύστημα, το Κατεστημένο, η Εξουσία

(συνέχεια)

 

Ο Αιγόκερως είναι Κρόνος και ο Κρόνος Χρόνος. Ο κανόνας του χρόνου και της γνώσης μέσα από την εμπειρία  που έρχεται μόνο από την επανάληψη των μαθημάτων. Αυτή η αρχή οδηγεί σε μια σειρά από Κρόνια χαρακτηριστικά: σοβαρότητα, επιφύλαξη, συντηρητισμός, πρακτικό πνεύμα, υπομονή. Ο θεός του Χρόνου (Κρόνος) απονέμει αυστηρά τη δικαιοσύνη, είναι αμερόληπτος και απρόσωπος και διαθέτει ελάχιστη συμπάθεια. Σχετίζεται με την αποκρυστάλλωση- των παλιών μοτίβων της ζωής και της προσωπικότητας που γίνονται περισσότερο άκαμπτα με το πέρασμα του χρόνου. Η γνώση που έρχεται με τον καιρό τούς απομακρύνει από το θόρυβο της καθημερινότητας, τους κάνει σκεπτικιστές, δύσπιστους  σε οτιδήποτε καινούργιο και διστακτικούς στο να αποκαλύψουν τα αισθήματά τους. Κάποιους άλλους αυτή η γνώση τους κάνει ευαίσθητους στις αξίες που δεν αλλάζουν μέσα στα χρόνια, στην εκτίμηση της μετριοπάθειας, στην τάξη και την αυτάρκεια και σε κάποιες περιπτώσεις τους οδηγεί σε μια σοφία ήρεμη και αποτραβηγμένη.

Δηλαδή ένας Αιγόκερως είναι κάποιος ξινός, χωρίς χιούμορ που λέει συνεχώς όχι και περιμένει την πυρηνική καταστροφή;  Ε όχι. Οι Αιγόκεροι διαθέτουν (στεγνό) χιούμορ που σε συνδυασμό με σωστό timeng (πάλι Χρόνος/Κρόνος) μπορεί να δημιουργήσει έκρηξη γέλιου- δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλοι κωμικοί ή standup comedians έχουν έντονη την παρουσία του Κρόνου στον αστρολογικό τους χάρτη. Και είναι αλήθεια ότι θεωρούν ακόμα και τις προσωπικές σχέσεις μπίζνες; Ναι γιατί οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους στέρεους γάμους. Υπάρχει αφοσίωση. Υπάρχει καυτό σεξ (ο Αιγόκερως είναι ίσως το πιο σεξουαλικά ενεργό ζώδιο). Αλλά ένας γάμος πάνω από όλα είναι μπίζνες που ανθίζει μέσα στην εμπιστοσύνη και τη συνειδητοποίηση ότι ένας Αιγόκερως είναι εκεί για να σε στηρίζει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Κι όμως υπάρχει μια βαθιά ρομαντική φύση κάτω από τα βιβλία εσόδων εξόδων από την οποία ο Αιγόκερως κινδυνεύει αν δεν της βάλει φρένο. Μπορεί να εθιστεί τόσο πολύ από  συναισθηματικά ανασφαλείς, απελπισμένους, φορτικούς, απαιτητικούς, στερημένους, ή εξαρτημένους που μέχρι να ξυπνήσει θα τους έχει πληρώσει χρυσούς. Η Όλιβ Όιλ καλεί σε βοήθεια, ο Ποπάι τρώει σπανάκι και καταφθάνει να τη σώσει.  

 

Υ.Γ.

 

Στην Καμπάλα στην απόκρυφη παράδοση των Εβραίων λέγεται ότι ο Κρόνος είναι το παιδικό κρεβάτι-πάρκο στο οποίο η Μητέρα Γη έβαλε τα παιδιά της. Ένα πάρκο-κρεβάτι είναι σχεδιασμένο για να προστατεύει το μωρό. Περιορίζει αλλά είναι ασφαλές. Ένα μωρό βγαίνει από αυτό το κρεβάτι όταν αρχίζει να μαθαίνει ότι οι κινήσεις του έχουν επιπτώσεις. Του δίνεται περισσότερη ελευθερία όταν αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται να βλάψει τον εαυτό του. Η ζωή φαίνεται ότι είναι ο το κρεβάτι-πάρκο του Αιγόκερου.

 

ΣΧΟΛΙΑ