Ιχθύες, δύο ψάρια που κολυμπάνε αντίθετα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

 Σε μια διάλεξή της με εμπεριστατωμένη και σε βάθος ανάλυση των χαρακτηριστικών των ζωδίων η Clare Martin περνώντας στο τελευταίο ζώδιο του ζωδιακού, τους Ιχθύς ξεκίνησε λέγοντας: «Δεν έχω τίποτα να πω σχετικά με τους Ιχθύς, οπότε μπορούμε να πάμε στα σπίτια μας τώρα». Μετά από μερικά δευτερόλεπτα  αμηχανίας και χαμόγελων συνέχισε: «Το πρόβλημα  με το ζώδιο των Ιχθύων είναι ότι συμπεριλαμβάνει τα πάντα με αποτέλεσμα να είναι τρομερά δύσκολο να τους ορίσεις, ή να πιαστείς διανοητικά από κάπου».

 

Η Clare Martin έχει δίκιο. Οι Ιχθύες, ως το τελευταίο ζώδιο του ζωδιακού συμπεριλαμβάνει την εξελικτική πορεία των προηγούμενων 11 ζωδίων. Οι Ιχθύες είναι τα πάντα. Οι Ιχθύες είναι ένας ωκεανός που δεν χωράει σε λόγια, που δεν περιγράφεται, που κάθε ορισμός τους περιορίζει.  Εδώ ο κύκλος ολοκληρώνεται για να ξαναρχίσει ένας καινούργιος.

Οι Ιχθύες συμβολίζονται από δύο ψάρια δεμένα μεταξύ τους που προσπαθούν να κολυμπήσουν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Ο δυισμός που προκύπτει από αυτό το συμβολισμό δείχνει δύο ψάρια που όχι μόνο δε στηρίζουν το ένα το άλλο αλλά που ουσιαστικά κινούνται το ένα εναντίον του άλλου. Αυτή η διάσταση προσθέτει ένα στοιχείο αμφιταλάντευσης στον τρόπο που δρουν και σκέφτονται οι Ιχθύες- μια αδυναμία να αποφασίσουν ποια άποψη, δράση, οπτική θα ακολουθήσουν ανάμεσα σε δύο, ή περισσότερες. Όμως επίσης δηλώνει και την ικανότητα να επηρεάζονται από διαφορετικές πηγές. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Ιχθύες δεν μπορούν να αντισταθούν σε κάθε είδους εξωτερική επιρροή- είτε για καλό είτε για κακό- οπότε κάθε τους πράξη, σκέψη, αντίδραση μπορεί εύκολα να αλλάξει όπως εύκολα μπορεί να μεταβληθεί και η διάθεσή τους ανάλογα με τις περιστάσεις και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Οι Ιχθύες είναι σφουγγάρια που απορροφούν οποιοδήποτε αίσθημα γύρω τους- μπορούν  να γίνουν άγγελοι σε ένα δωμάτιο  με αγγέλους και διάβολοι σε ένα δωμάτιο με διαβόλους. Το συναισθηματικό και διανοητικό εκκρεμές που ζουν οι Ιχθύες δεν τους κάνει καλούς στο να λύνουν γρήγορα και αποφασιστικά τα προβλήματα. Αντιμετωπίζουν συνεχώς διλήμματα, ή οι πολλές επιλογές λειτουργούν ως άγχος- οι πολλαπλές δυνατότητες παραλύουν τη θέληση. Για ένα σύνθετο και πολύπλοκο  ζώδιο με ανεπτυγμένη συνείδηση κάθε απόφαση ενέχει τον κίνδυνο να δημιουργήσει αναταράξεις στους άλλους, να δυσκολέψει τη ζωή τους, να τους αναστατώσει. Όμως μια τέτοια στάση υποτιμάει τις δικές τους επιθυμίες, τις δικές τους προτεραιότητες, τη δική τους πορεία.

 

Οι Ιχθύες στους Μύθους

Η καλοσύνη, η εμπιστοσύνη και η προθυμία να πιστέψουν ανήκουν στα χαρακτηριστικά αυτού του ζωδίου που θεωρείται ίσως το πιο πνευματικό από όλα τα ζώδια, ή έστω ένα από τα πιο πνευματικά. Οι Ιχθύες είναι ένα από τα ζώδια που δημιουργούν έκπληξη επειδή οι μύθοι που τους αποδίδονται δεν συνδέονται άμεσα με την «ευαίσθητη ψυχή» που μπορεί να πίνει υπερβολικά, να είναι μουσικός και που μπορεί να γίνει νοσοκόμα.  Οι συμβολισμοί των Ιχθύων δεν συνδέονται με τον θεό Ποσειδώνα που είναι ο σύγχρονος κυβερνήτης των Ιχθύων, ούτε με κάποιον άλλο αρσενικό θεό αλλά με την πρωταρχική Μητέρα που υπάρχει και στη μυθολογία του Καρκίνου.

Το ψάρι ως σύμβολο είναι παλιό με μύθους που διαφέρουν μεταξύ τους: από τις θεότητες των θαλάσσιων βυθών στο υπερβατικό σώμα του Χριστού. Η μυθολογική Μεγάλη Μητέρα αποτελεί συνήθως κίνδυνο για το γιο της. Επάνω σε μια λυχνία της πρώιμης χριστιανικής εποχής υπάρχει η απεικόνιση δύο ψαριών που το ένα καταβροχθίζει το άλλο. Μυθολογικά το ένα από τα δύο ψάρια συμβολίζει συνήθως τη μεγάλη θεά της γονιμότητας και το άλλο το γιο της. Η θεά είναι καταστροφική, λάγνα και καταβροχθιστικη: μιλάμε δηλαδή για τον αρχέγονο κόσμο του ενστίκτου. Ο γιος της είναι ο λυτρωτής, ο Ιχθύς, ο Χριστός. Συνδέονται μεταξύ τους για πάντα  με ένα σχοινί που δένει τις ουρές τους. Δεν μπορούν να φύγουν το ένα από το άλλο.

Η αμφιθυμία με την οποία αντιμετώπιζαν στα παλιά χρόνια τον συμβολισμό των ιχθύων στη μια όψη του περιέχει μίσος και καταδίκη και στην άλλη υπάρχει σεβασμός και λατρεία. Ο ιχθυικός μύθος λοιπόν συνδέεται  με την Μητέρα και τον εραστή- γιο της και ειδικά με την μυθολογική τραγωδία του πρώιμου θανάτου του γιου και την ανάστασή του. Ο εποχιακός λυτρωτής θεός διαμελίζεται από την ίδια τη Μητέρα του, ή από ένα από τα ζώα- τοτέμ της- από φίδι, λύκο, αγριογούρουνο, ή ελάφι. Ο λυτρωτής γιος υπάρχει και στη μυθολογία του Λέοντα και του Αιγόκερου αλλά σε αυτούς τους μύθους έχουμε Πατέρα και γιο. Στους Ιχθύς συναντάμε τον γιo της Μητέρας, την γλυκόπικρη ιστορία του γιου του οποίου η σπαραχτική ιστορία έχει φτάσει μέχρις εμάς μεταμφιεσμένη στη χριστιανική διδασκαλία.

Οι Ιχθύες μπορούν να είναι  γενναιόδωροι, τρυφεροί, ανοιχτοί εραστές αλλά υποφέρουν στις σχέσεις είτε γιατί κολλάνε σε απραγματοποίητες φαντασιώσεις που δεν εφάπτονται στην πραγματικότητα ή από την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν την καθημερινότητα των σχέσεων και τις πρακτικές υποχρεώσεις τους μόλις περάσει το πρώτο κύμα του έρωτα.

Η σύνδεση της Χριστιανικής εποχής με την εποχή των Ιχθύων είναι εμφανής και πολύ συγκεκριμένη όταν τα ευαγγέλια αναφέρονται στους απόστολους που είναι ψαράδες και «αλιείς των ανθρώπων», ή  στο θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ιχθύων. Οι ιχθύες συμβολίζουν τον Χριστό και  όσους πιστεύουν σε αυτόν, το ψάρι αποτελεί ένα ιερό φαγητό, η βάφτιση γίνεται σε μία κολυμπήθρα κλπ. Ο διαμελισμένος Χριστός  τρώγεται τελετουργικά και το αίμα του πίνεται- «Λάβετε φάγετε τούτο έστι το σώμα μου… Πίετε εξ αυτού πάντες τούτο εστί το αίμα μου». Ο Χριστός  είναι απόγονος του Άττι, του Ταμουθ και του Άδωνη και ο πρώιμος θάνατός του συμβαίνει πάνω σε ένα ξύλινο σταυρό που συμβολίζει τη Μητέρα και είναι ένας μοιραίος θάνατος, όχι επειδή ένας Ρωμαίος, ή ένας Εβραίος τον αποφάσισε, αλλά επειδή η Μητέρα τον κάλεσε πίσω στο σπίτι.

Τα θέματα  του «σωτήρα» και του «θύματος» βρίσκονται στην καρδιά των Ιχθύων. Είναι το βασικό μοτίβο των Ιχθύων: είτε ένας Ιχθύς ταυτίζεται  περισσότερο με το θύμα και βλέπει τη ζωή του να διαμελίζεται,  ή με τον λυτρωτή που είναι ο σωτήρας αυτού που υποφέρει.-ουσιαστικά πρόκειται για τις δύο πλευρές του δύο νομίσματος. Έτσι υπάρχει το άπληστο, αδηφάγο ψάρι , η θεά από την οποία το θύμα πρέπει να σωθεί ή στην οποία ο σωτήρας πρέπει να θυσιαστεί για να απαλλάξει τους άλλους από το αμάρτημα.  Αυτές οι εικόνες – θύμα, σωτήρας και το αδηφάγο τέρας της αμαρτίας και της καταστροφής είναι μέρη του  ίδιου μυθολογικού μοτίβου. Έχει ειπωθεί ότι οι Ιχθύες έχουν σαν προορισμό είτε να υποφέρουν είτε να σώζουν. Σαν γενίκευση ισχύει περισσότερο από άλλες και συνήθως ανήκουν και στις δύο κατηγορίες αφού μόνο κάποιος που έχει πληγωθεί διαθέτει συμπόνια. Κανένα άλλο ζώδιο δεν έχει την τάση να παρουσιάζεται σα θύμα της ζωής και κανένα άλλο  ζώδιο δεν έχει την τάση για βαθιά συμπόνια σε αυτούς που υποφέρουν. Κανένα επίσης άλλο ζώδιο δεν είναι έτοιμο να ριχτεί με τέτοια ευκολία στο χάος και τη διάλυση χωρίς όρια και διάκριση.

 

Δίας, ο παραδοσιακός κυβερνήτης των Ιχθύων

Τι συμβαίνει λοιπόν με τους Ιχθύς κοιτάζοντας τους μύθους που τους περιέχουν; Καταρχάς είδαμε ότι οι δύο ιχθείς δεν μπορούν να χωρίσουν. Για τους Ιχθύς ο χαοτικός κόσμος της Μητέρας είναι πάντα παρόν και υπαρκτός. Από αυτά τα βάθη όπως και ο Καρκίνος μπορεί να δημιουργήσει. Τρίτο στη σειρά υδάτινο ζώδιο, μετά τον Καρκίνο και τον Σκορπιό, οι Ιχθύες είναι το λιγότερο προσωπικό και περισσότερο συλλογικό ζώδιο.

Ο παραδοσιακός κυβερνήτης των Ιχθύων ο Δίας δίνει σε αυτό το ζώδιο φρόνηση, συμπόνια, ενσυναίσθηση και συναισθηματική θερμότητα. Προσθέτει ιερότητα στα συναισθήματα, λαχτάρα για πνευματικότητα, έντονη φαντασία και ισχυρή διαίσθηση, όπως και την ικανότητα με διαλογισμό και σπουδή να φτάσουν στη φώτιση. Καθόλου τυχαία οι Ιχθύες μπορούν να εκφραστούν δημιουργικά σε κάθε είδους τέχνης και ιδιαίτερα σε τέχνες που δεν χρειάζονται την λεκτική επικοινωνία όπως ο χορός, η μουσική, η ζωγραφική. Ακόμα, με την ικανότητά τους να μπαίνουν στην ψυχή των άλλων, μπορούν να εκφραστούν και μέσα από την ηθοποιία. Πολλοί από αυτούς που  δημιουργούν είναι άνθρωποι που έχουν υποφέρει πολύ στις προσωπικές τους ζωές.

Ο Δίας ως παραδοσιακός κυβερνήτης των Ιχθύων εκφράζει την επιθυμία για ελευθερία και την επιθυμία να ξεπεραστούν τα όρια της καθημερινότητας.  Όμως ο Δίας στους Ιχθύς δυσκολεύεται να εκφραστεί αφού η έμφαση δίνεται στην πίστη κι όχι στη λογική, όπως και στην απελευθέρωση της ψυχής από τους γήινους περιορισμούς. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι Ιχθύες έχουν τεράστια δυσκολία να δώσουν μορφή στη δημιουργικότητά τους που υποβόσκει χωρίς να εκφράζεται. Οι Ιχθύες είναι εξαιρετικοί στην εκκίνηση σχεδίων, στην έκφραση ιδεών, στο ξεκίνημα διαφόρων projects αλλά πολύ κακοί στην εφαρμογή και την πραγματοποίησή τους.

Οι Ιχθύες σε συνδυασμό με τον Δία διαθέτουν γονιμότητα. Ο Δίας είναι δείκτης μιας συνεχούς ανθοφορίας, μιας χειμαρρώδους έμπνευσης, μιας αφθονίας ιδεών. Όπως τα ψάρια γεννάνε πολλά αυγά, οι Ιχθύες διαθέτουν απεριόριστες δημιουργικές δυνατότητες. Πάντα όμως σκοντάφτουν στην πρακτικότητα και σε αυτή  την έλλειψη βρίσκεται η αχίλλειος πτέρνα τους. Έτσι αυτή τη δυσκολία να  υλοποιήσουν τις ιδέες τους εκφράζεται ως ανησυχία, αναξιοπιστία και ανευθυνότητα. Οι περισσότεροι Ιχθύες χρειάζονται μια επαγγελματική ζωή  που τους προσφέρει ευελιξία και συνεχή εξερεύνηση νέων δρόμων και φυσικά τους κινητοποιεί συναισθηματικά. Μπορούν να είναι άριστοι στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη αλλά προβληματικοί στη διαχείριση και την εκτέλεση. Συνήθως διακρίνονται στο πεδίο της τέχνης ή σε τομείς που περιλαμβάνουν περίθαλψη, σχολεία, κοινωνική μέριμνα, ιατρική και τέχνες.

Ιχθύες, δύο ψάρια που κολυμπάνε αντίθετα

(συνέχεια)

Ιχθύες και Σχέσεις

 

Οι Ιχθύες πολύ σπάνια κινούνται από ιδιοτέλεια αλλά πολύ εύκολα παρασύρονται από τους άλλους ή επηρεάζονται από τους άλλους. Έχουν την τάση να αφήνονται στις απόψεις των άλλων, να ενσωματώνουν περιγραφές και οπτικές γωνίες που δεν είναι δικές τους. Η Αφροδίτη παίζει μεγάλο ρόλο στους αρχαίους μύθους που περιέχουν τον αστερισμό των Ιχθύων και μην ξεχνάμε ότι η Αφροδίτη βρίσκεται στην καλύτερη θέση της, σε έξαρση δηλαδή, στους Ιχθύς- η εκλεπτυσμένη και τρυφερή φύση της εδώ είναι δοτική και η άποψή της για τον έρωτα ρομαντική και εξιδανικευμένη.

Οι Ιχθύες χρειάζονται μια αδελφή ψυχή  και αισθάνονται τεράστια ικανοποίηση όταν θυσιάζουν τα πάντα για τον Ένα, ή τη Μία. Οι Ιχθύες δεν είναι το ζώδιο της διαύγειας και της καθαρής λογικής. Όταν οι Ιχθύες ερωτεύονται ουσιαστικά παθαίνουν από έρωτα. Πέφτουν σε μια θάλασσα έντονης σύγχυσης και παραμορφωμένου ρεαλισμού-όλα συμβαίνουν στη χώρα του ονείρου και της φαντασίας. Οι Ιχθύες μπορούν να είναι  γενναιόδωροι, τρυφεροί, ανοιχτοί εραστές αλλά υποφέρουν στις σχέσεις είτε γιατί κολλάνε σε απραγματοποίητες φαντασιώσεις που δεν εφάπτονται στην πραγματικότητα ή από την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν την καθημερινότητα των σχέσεων και τις πρακτικές υποχρεώσεις τους μόλις περάσει το πρώτο κύμα του έρωτα.

Το μήνυμα του μοντέρνου κόσμου είναι ότι μπορούμε να έχουμε οτιδήποτε αρκεί να το απαιτήσουμε έντονα και με δύναμη επιβάλλοντας αδίστακτα τη θέλησή μας πάνω στους άλλους. Σε αυτό το σκληρό και εχθρικό περιβάλλον ο ευγενικός και καθόλου επιθετικός Ιχθύς δεν αισθάνεται άνετα, δεν αισθάνεται καθόλου ασφαλής. ΟΜΩΣ. Αυτό το ζώδιο έχει ευλογηθεί με τεράστια διαίσθηση  και μια βαθιά πνευματικότητα  από την οποία αντλεί τις λύσεις. Το σχοινί που ενώνει τα δύο αντίθετα ψάρια  δείχνει ότι παρόλο που οι ιχθύες είναι διαθέσιμοι σε μια τεράστια γκάμα αισθημάτων και ψυχικών εντυπώσεων εν τούτοις είναι για πάντα δεμένοι ώστε να επικεντρώνονται στον εαυτό τους, αλλά και για να δημιουργούν ισορροπία στη ζωή τους και στις ζωές των άλλων.

Είναι τρομακτικά δύσκολο για ένα Ιχθύ να είναι  ο Γιος της Μητέρας σε ένα πολιτισμό ορθολογισμού γιατί ο διαμελισμός είναι πάντα ένα ενδεχόμενο.  Υπάρχουν πολλοί Ιχθύες που προσπαθούν να γίνουν υπερ-λογικοί, που κάνουν προσπάθειες να διανοητικοποιούν τα πάντα. Όμως κάτι τέτοιο μοιάζει φάλτσο, αφού κάτω από τν επιφάνεια υπάρχει πάντα ένας παράλογος κόσμος. Συχνά αυτοί οι Ιχθύες συνδέονται μέσα από μοιραίους τρόπους με ανθρώπους που εκφράζουν  τη Μεγάλη Μητέρα  και το χάος. Έτσι έρχονται αντιμέτωποι με ότι αποφεύγουν και γίνονται οι «νοσοκόμες» κάποιου/ας.

Ο Ιχθύς Αϊνστάιν που συνείσφερε τα μέγιστα στον κόσμο των μαθηματικών και της επιστήμης ήταν ένας μυστικιστής που δεν το έκρυβε. Ήξερε πολύ καλά που οφειλόταν η διαίσθηση , η ενόραση και η οξυδέρκειά του.  Ζώντας ωστόσο σε τέτοιο βάθος, δεμένος με τη Μητέρα, δεν έζησε μια εύκολη ζωή. Για τις γυναίκες Ιχθύες είναι ευκολότερη η ταύτιση τους με την Μητέρα που περιθάλπει το «θύμα»- τον άντρα τους, το σύζυγο που έχει ζοριστεί από τη ζωή, τον άρρωστο, τον καταθλιπτικό, αυτόν που έχει έντονες έξεις, όποιο έχει ανάγκη βοήθειας. Η τρομακτική πλευρά αυτού του σεναρίου  είναι ότι αυτή, ή αυτός που αναλαμβάνει το ρόλο του «σωτήρα»  μπορεί υποσυνείδητα να θέλει να κρατήσει τον άλλο άρρωστο.

Ακόμα και αν η ταύτιση δεν είναι τόσο επιτυχής υπάρχει πάντα η τάση να καταβροχθίσει τον εραστή- γιο της. Στη μοντέρνα βιομηχανία του θεάματος το μυαλό μας πηγαίνει στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Ιχθύ, που στον 20ο αιώνα εξέφρασε σχεδόν αρχετυπικά τους Ιχθύς- παντρεύτηκε 8 συζύγους αναζητώντας κάθε φορά αυτόν που θα την «έσωζε».

 

Η σκληρή όψη των Ιχθύων

Ένα από τα σύμβολα των Ιχθύων είναι και ο Διόνυσος που η ιστορία του είναι σκληρή και απάνθρωπη με τον ίδιο το θεό να ενσαρκώνει μια αγριότητα πρωτοφανή  για μυθική φιγούρα που πλησιάζει σε τρόμο την Σκοτεινή Μητέρα. Να θυμίσω με λίγα λόγια τον μύθο: ο Διόνυσος, γιος του Δία και της κόρης του Κάδμου Σεμέλης, φτάνει στη Θήβα με μορφή ανθρώπου, για να επιβάλει τη λατρεία του.Οι κόρες του Κάδμου αμφισβητούν τη θεϊκή του καταγωγή και τρελαίνονται από το θεό και ως Μαινάδες παρέμεναν στο Κιθαιρώνα. Ο Πενθέας, γιος της Αγαύης αποφασίζει να στραφεί ενάντια στις Μαινάδες. Συλλαμβάνει το Διόνυσο, αυτός ελευθερώνεται και με σεισμό καταστρέφει το παλάτι. Ο Διόνυσος εκδικείται τον Πενθέα για την ασέβειά του.Τον πείθει να μεταμφιεσθεί σε Μαινάδα για να κατασκοπεύσει τις Θηβαίες στον Κιθαιρώνα και όταν φτάνει στο βουνό, οι Μαινάδες και πρώτη η μητέρα του η Αγαύη τον διαμελίζουν. Η Αγαύη επιστρέφει θριαμβευτικά αλλά ο Κάδμος την κάνει να συνειδητοποιήσει τι έπραξε. Το έργο κλείνει με την εμφάνιση του Διόνυσου ως θεού.

Έχει ειπωθεί ότι οι Ιχθύες έχουν σαν προορισμό είτε να υποφέρουν είτε να σώζουν. Σαν γενίκευση ισχύει περισσότερο από άλλες και συνήθως ανήκουν και στις δύο κατηγορίες αφού μόνο κάποιος που έχει πληγωθεί διαθέτει συμπόνια.

Αυτή η αγριότητα όταν εμπεριέχεται στα χαρακτηριστικά των πράων και ανυπεράσπιστων Ιχθύων φαίνεται ανάρμοστη αλλά αρκεί να ρίξουμε μια ματιά σε ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Κεμάλ Ατατούρκ  που το 1915 εξόντωσε  σχεδόν ένα εκατομμύριο Αρμένιους για να αντιληφθούμε καλύτερα αυτή την πλευρά. Οι Ιχθύες ενσωματώνουν το καταβροχθιστικος ψάρι  του ζωδίου, τον τρομερό Τυφώνα που είναι ο αιώνιος σύντροφος του σωτήρα. Πρόκειται για την εγγενή αγριότητα της φύσης, για το πλήθος που σκοτώνει τον Χριστό, για το αγριογούρουνο που σχίζει τον Άδωνι, για την Σκοτεινή Μητέρα που τρώει τις σάρκες των παιδιών και τις καρδιές από τα θύματά της. Όμως η φύση μπορεί να είναι και τρυφερή και αγαθή όπως μπορεί και ο Διόνυσος. Η γλυκύτητα και η έκσταση των τελετών του συνυπάρχει με τη βιαιότητα των διαμελισμένων ζώων.  Η φύση μπορεί να είναι καταστροφική αλλά ταυτόχρονα υπόσχεται αιώνια ζωή.

 

Ποσειδώνας,  ο μοντέρνος κυβερνήτης

Ο Ποσειδώνας εκφράζει τη μυστικιστική, γεμάτη αφοσίωση πλευρά των Ιχθύων. Ο Ποσειδώνας δηλώνει τη διάλυση του εγώ μέσα στο συλλογικό. Παρόλο που ο Ποσειδώνας  εκθειάζεται ως ο πλανήτης της πνευματικότητας εν τούτοις δεχόμαστε ότι ένα μέρος της επιρροής του αποδυναμώνει τη ζωτικότητά μας και αγωνίζεται για μια συλλογικότητα στην οποία όλοι είμαστε ίσοι, δεν υπάρχει κανενός είδους διαχωρισμός και κανείς δεν ξεχωρίζει από τον άλλο. Ο Ποσειδώνας μπορεί να δημιουργήσει θλίψη και κατάθλιψη και οι Ιχθύες είναι γνωστό ότι έχουν χαμηλή ζωτικότητα που πλησιάζει το λήθαργο. Το ταμπεραμέντο τους χαρακτηρίζεται ως «φλεγματικό», είναι συνδυασμός δηλαδή απάθειας και καλής διάθεσης.  Η «πραγματικότητα», ενώ αποτελεί μια απαγορευμένη λέξη είναι αυτή που πέφτουν πάντα πάνω της. Εξ ου και ο Ποσειδώνας κυβερνάει τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, ή άλλους βλαβερούς εθισμούς,  που επιτρέπουν στους Ιχθύς να δραπετεύουν από αυτήν.

Και το υπέροχο να είσαι Ιχθύς: έχεις κυβερνήτη τον Ποσειδώνα κι αυτό σημαίνει μέσα στο μυαλό σου κολυμπάει ένα τεράστιο πλήθος από ψάρια. Μερικά είναι χαριτωμένα,  μερικά άλλα είναι συγκλονιστικής ομορφιάς. Υπάρχουν δελφίνια που είναι ιδιαίτερα εξελιγμένα: είναι αυτά που θα μείνουν με τα άρρωστα ή τραυματισμένα μέλη της ομάδας,  που θα τα βοηθήσουν να κολυμπήσουν, που προστατεύουν κολυμβητές από καρχαρίες κάνοντας κύκλους γύρω τους, που βοηθούν τις φάλαινες που έχουν εξωκείλει να ξαναβρούν το δρόμο προς τα ανοιχτά. Υπάρχουν και καρχαρίες και πιράνχας που μπορούν να καταπιούν κάποιον χωρίς να πάθουν λόξιγκα. Ναι. Έχεις δεκάδες ταυτότητες και ναι…, θα τις ζήσεις ΟΛΕΣ στη διάρκεια της ζωής σου.

 

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

Ερμής: είσαι οι σκέψεις σου

Το μυαλό μας (Ερμής) παίζει τεράστιο ρόλο στον προσδιορισμό και στην απεικόνιση του κόσμου γύρω μας. Από τον Γιώργο Πανόπουλο.

Ερμής: είσαι οι σκέψεις σου

Ερμής: είσαι οι σκέψεις σου

Το μυαλό μας (Ερμής) παίζει τεράστιο ρόλο στον προσδιορισμό και στην απεικόνιση του κόσμου γύρω μας. Από τον Γιώργο Πανόπουλο.

ASTROHEART NEWSLETTER

Εγγραφείτε στο Newsletter του ASTROHEART, για να λαμβάνετε αποκλειστικά E-Books από τον Γιώργο Πανόπουλο

Η εγγραφή έγινε με επιτυχία!