Καρκίνος, Μητέρα- Μάνα- Μαμά

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

 

Στα καλύτερά τους είναι οι πιο προσεκτικοί ακροατές του ζωδιακού. Στα χειρότερά τους είναι υποκειμενικοί ενώ η αυτοπροστασία γίνεται αδιαπέραστη ασπίδα που τους κάνει να μην ενδιαφέρονται για κανένα άλλο. Όταν είναι συναισθηματικά ήρεμοι  και ικανοποιημένοι είναι εξαιρετικά συντονισμένοι με τους γύρω τους, τις ανάγκες και τα συναισθήματά τους. Από την άλλη όταν είναι  κυκλοθυμικοί, στο έλεος των διαθέσεων και των αισθημάτων τους,  ή καταπιέζονται συναισθηματικά  δεν μπορούν να βασίζονται στην διαίσθησή τους αφού έχουν χάσει κάθε αίσθηση της αντικειμενικής πραγματικότητας.

 

 

Η λέξη κλειδί για ένα Καρκίνο είναι η Προστασία. Ένας Καρκίνος προσπαθεί  να χτίσει  με τέτοιο τρόπο την επαγγελματική και προσωπική του ζωή ώστε να απολαμβάνει το μάξιμουμ της ασφάλειας. Αισθάνονται ασφαλείς όταν προστατεύουν και προσέχουν τους άλλους όμως χρειάζονται και οι ίδιοι προστασία και φροντίδα. Συνήθως η πλάστιγγα γέρνει από τη μία ή την άλλη πλευρά δημιουργώντας  ρήγματα στην ασφάλειά του. Οι σχέσεις αποτελούν το βαρόμετρο της ασφάλειας με αποτέλεσμα πολλές φορές οι Καρκίνοι να υπερπροστατεύουν τον εαυτό τους δημιουργώντας βραχυκύκλωμα στην επικοινωνία αλλά και έλλειμμα στην επαφή τους με τους άλλους. Η ανάγκη τους για αυτοπροστασία δεν είναι υπερβολική αν παρατηρήσει κάποιος ότι ακόμα και η μειωμένη συναισθηματική προσοχή, ή η έλλειψη ευαισθησίας από τους άλλους εκλαμβάνεται σαν ατομική βόμβα στην ψυχή τους, ή τις θεωρούν ως προσωπικές προσβολές.

Για αυτό και οι Καρκίνοι εξαφανίζονται ή αποτραβιούνται ακόμα και στην υποψία οποιασδήποτε πρόσκλησης θεωρώντας ότι είναι ασφαλείς όταν είναι μόνοι. Φυσικά αυτή η αυξημένη ευαισθησία τους ακόμα και σε πράγματα που περνάνε αδιάφορα για τους περισσότερους δημιουργεί θέματα στις σχέσεις τους αφού οι άλλοι θεωρούν την υπερευαισθησία αδικαιολόγητη και υπερβολική.  «Μία γυναίκα»,  γράφει Stephen Aroyo «που μεγάλωσε, όχι μόνο με ένα πατέρα που είχε Σελήνη στον Καρκίνο αλλά έζησε και με ένα σύζυγο που είχε Σελήνη επίσης στον Καρκίνο, το έθεσε έτσι: «Αισθανόμουν πάντα σα να περπατούσα σε τσόφλια από αυγά όταν ήταν παρόντες».

Κάθε ένα από τα τρία υδάτινα ζώδια έχει σημείο αιχμής τα αισθήματά. Μπορούν να συναισθανθούν φυσικά και χωρίς λέξεις πράγματα που οι άλλοι δεν μπορούν να νιώσουν. Το νερό σαν στοιχείο αντιπροσωπεύει τα  βαθιά συναισθήματα και τις συναισθηματικές αντιδράσεις με μια γκάμα που εκτείνεται από το παρορμητικό πάθος και τους φόβους ότι δεν είναι αποδεκτοί και φτάνει μέχρι την αγάπη για τη δημιουργικότητα. Η Σελήνη στον Καρκίνο ιδιαίτερα και περισσότερο από κάθε άλλο υδάτινο ζώδιο ενδιαφέρεται για τη φροντίδα: για το φαγητό, για τις θερμές σχέσεις και τη φυσική επαφή.

 

«Μία γυναίκα»,  γράφει Stephen Aroyo «που μεγάλωσε, όχι μόνο με ένα πατέρα που είχε Σελήνη στον Καρκίνο αλλά έζησε και με ένα σύζυγο που είχε Σελήνη επίσης στον Καρκίνο, το έθεσε έτσι: «Αισθανόμουν πάντα σα να περπατούσα σε τσόφλια από αυγά όταν ήταν παρόντες».

Η Σελήνη πίσω από τους Μύθους

 

Ο αστερισμός του Καρκίνου είπε κάποιος συγγραφέας ότι  «είναι o πιο δυσδιάκριτoς του ζωδιακού». Ο κάβουρας δεν ήταν καν κάβουρας από την αρχή. Οι Αιγύπτιοι τον οραματίστηκαν σαν ένα σκαθάρι που κυλάει μια μπάλα από κοπριά. Μιλάμε για το Σκαραβαίο το σύμβολο της αθανασίας. Στην αιγυπτιακή μυθολογία  είναι μια εικόνα αυτοδημιουργίας  αφού πιστευόταν ότι γεννήθηκε  μόνος του από την κοπριά.  Πάντως όσο κι αν είναι ταπεινή η απεικόνισή του Καρκίνου ο συμβολισμός του είναι σημαντικότατος.  Για τους Χαλδαίους  και τους Νεοπλατωνικούς ο  Κάβουρας  ονομαζόταν «Η Πύλη των Ανθρώπων» από όπου περνούσαν οι ψυχές πριν ενσαρκωθούν στη γη.

 Ο Hugh Lloyd- Jones  στο βιβλίο του «Μύθοι του Ζωδιακού»  γράφει ότι σύμφωνα με κάποιους αρχαίους συγγραφείς η χρονιά ξεκινούσε από  τον Καρκίνο κι όχι από τον Κριό.  Αυτή η άποψη συμφωνεί με την ιδέα ότι ο Καρκίνος εκπροσωπεί την παρουσία της ζωής και την είσοδο του πνεύματος στο σώμα. Ο τέταρτος οίκος που στο ζωδιακό κύκλο ανήκει στην Σελήνη και τον Καρκίνο έχει ταυτιστεί με το τέλος της ζωής. Όμως ταυτόχρονα είναι και η αρχή γιατί ο Ήλιος σε αυτό το σημείο δείχνει μεσάνυχτα: όταν η παλιά μέρα φεύγει για να έρθει η καινούργια.

Η Άρτεμις η Ανατολίτισσα θεά της Σελήνης που υιοθετήθηκε από τους Έλληνες είναι μια πολύ αντιφατική θεά που μας λέει ωστόσο πολλά για την σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Η Άρτεμις ήταν γνωστή σαν η Κυρία των Θηρίων. Ένα άγαλμα από τερακότα 7.000 ετών που βρέθηκε στην Ανατολία απεικονίζει μια εξαιρετικά παχύσαρκη γυναίκα που γεννάει ενώ περιβάλλεται και από τις δύο πλευρές με λιοντάρια. Αυτά τα λιοντάρια είναι και τα πιο παλιά της σύμβολα. Με τους αιώνες έχει γνωστή ως Κυβέλη, η Μητέρα των Πάντων και παρουσιάζεται όρθια σε μια άμαξα που σέρνουν λιοντάρια. Ο τόπος λατρείας της ήταν η Έφεσος. Η Άρτεμις/Κυβέλη συνδέεται με τον νέο γιο/εραστή Άττη που ευνουχίστηκε για να της μείνει πιστός.

Η Άρτεμις φαίνεται να προσωποποιεί την ατίθαση, αδάμαστη, άγρια πλευρά των ενστίκτων. Αυτό βεβαίως έρχεται σε σύγκρουση με την παραδοσιακή αστρολογική πεποίθηση ότι η καρκινίσια φύση αρέσκεται να  σούρνει τις παντόφλες σε ένα σπίτι γεμάτο παιδιά ενώ μαγειρεύει για όλη την οικογένεια.  Υπάρχει έκσταση και οργή στη Σελήνη και στους Καρκίνους χαρακτηριστικά μας κάνουν να κατανοήσουμε  τη σύνδεση της Σελήνης με τον σεληνιασμό και τους σεληνιασμένους. Εδώ οι λέαινες δεν έχουν χαίτες είναι σεληνιακές κι όχι ηλιακά θηρία. Να θυμίσω επίσης ότι είναι το θηλυκό λιοντάρι που κάνει όλες τις δουλειές- είναι η λέαινα που πηγαίνει για κυνήγι ενώ το αρσενικό φιλάρεσκα περιμένει να του φέρει το γεύμα του. Η λέαινα είναι μητριαρχική και τα αρσενικά δεν αποτελούν παρά τα παιχνίδια της.

Αυτή η πλευρά της Σελήνης έρχεται στην επιφάνεια όταν πίνουμε, ή χάνουμε τον έλεγχο της ηλιακής μας συνείδησης.  Κάποιος μπορεί να δει  την Άρτεμη στην συναισθηματική αγριότητα όταν τα ένστικτα και οι συναισθηματικές ανάγκες απειλούνται ή παραβιάζονται. Η εικόνα του λύκου που ουρλιάζει κατά την πανσέληνο είναι βαθιά ριζωμένη στο συλλογικό ασυνείδητο. Ο λύκος είναι ένα από τα σύμβολα της Σελήνης. Ο μύθος του λυκανθρώπου ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα για να υιοθετηθεί αργότερα από την ανατολικοευρωπαϊκή λαϊκή παράδοση. Ο λυκάνθρωπος που εμφανίζεται όταν το φεγγάρι είναι γεμάτο λέγεται ότι καταστρέφει μόνο αυτούς που αγαπάει.

 

Καρκίνος, Μητέρα- Μάνα- Μαμά

(συνέχεια)

Η θεά Ήρα που προστατεύει την οικογενειακή ζωή μας δίνει επί πλέον πληροφορίες για την Σελήνη. Εκπροσωπεί τη σταθερότητα και τη γαλήνη του γάμου και της οικογένειας και  εξαιτίας της απόλυτης ηθικής της ακεραιότητας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί περισσότερο κρόνια παρά σεληνιακή. Όμως η Σελήνη έχει επίσης νόμους και δομές που σε αντίθεση με την αποτελεσματική λειτουργία της κοινωνίας που προσπαθεί ο Κρόνος στον Αιγόκερω, η Σελήνη στον Καρκίνο επικεντρώνεται στην προστασία και τη διατήρηση των ειδών. Εάν κάποιος παραβεί αυτούς τους νόμους, τον εκδικείται. Εκφράζει την ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου, ενδιαφέρεται για τις ρίζες μας, από πού ερχόμαστε. Η σεληνιακή πλευρά μας λέει: « Αυτό είναι το όνομά μου, αυτή είναι η οικογένειά μου, αυτά είναι τα παιδιά μου, αυτή είναι η γη μου, αυτή είναι η πατρίδα μου».  Τέτοια πράγματα μας δίνουν και την συλλογική ταυτότητα, τέτοια πράγματα μας δένουν με τους άλλους, δημιουργούν κοινότητα και μια αίσθηση ασφάλειας μέσα στην ομάδα.

Οι Καρκίνοι έχουν μεγάλη ανάγκη να ανήκουν σε μια πατρίδα, να ταυτίζονται με αυτήν, να αποτελούν μέρος της ενώ θεωρούν αδιανόητο να την αφήσουν για μια άλλη χώρα ακόμα κι αν μπορεί να αποτελεί ευκαιρία ζωής. Οι Καρκίνοι δύσκολα μετακινούνται. Αναρωτιόμαστε γιατί κάποιος ή κάποιοι συνεχίζουν να μένουν στην «Πομπηία» ενώ ξέρουν ότι το ηφαίστειο είναι έτοιμο να εκραγεί, ή παραμένουν σε επικίνδυνες ζώνες όπως η Γερμανία του 1930 ενώ έχουν τη δυνατότητα να φύγουν. Η απάντηση είναι για τους ίδιους λόγους που πολλοί Καρκίνοι μένουν σε αποτυχημένους γάμους, ή προσκολλώνται σε δυσλειτουργικές οικογένειες. Είναι ο φόβος της μοναξιάς που αποθαρρύνει. Ο «περιπλανώμενος του κόσμου» αποτελεί μια τρομακτική μοίρα χειρότερη από το να υποφέρει  σε μια κατάσταση χωρίς διέξοδο. Ένας Καρκίνος  δεν μπορεί να αντέξει την απομόνωση, ή την αποξένωση, ή τη μοναξιά και συνήθως κολλάει στη συνήθεια και την οικογένεια- δεν διανοείται να κυνηγήσει σε άγνωστο έδαφος. Αυτή είναι η Ήρα μέσα στον Καρκίνο που ρίχνει όλη της τη δύναμη και την ορμή στην παράδοση κι όχι στην ολοκλήρωση μιας ανεξάρτητης ατομικής ζωής.

 

Το (πιθανό) προφίλ

της Μητέρας ενός Καρκίνου

 

Είναι εξαιρετικά συναισθηματική  με αποτέλεσμα τα παιδιά να είναι εξαιρετικά ευαισθητοποιημένα στην ανταλλαγή και τη ροή των αισθημάτων. Επίσης η μητέρα που αλλάζει συχνά διαθέσεις γίνεται το μοντέλο του παιδιού  που συνειδητοποιεί ότι  δεν υπάρχει συναισθηματική σταθερότητα κι ότι ο κόσμος αλλάζει συνεχώς.  Πολλοί Καρκίνοι- άντρες ή γυναίκες- είναι εμμονικά συνδεδεμένοι με τη Μητέρα τους σε βαθμό ταύτισης με πολλά χαρακτηριστικά της. Ή από μια άλλη πλευρά είναι έντονα απογοητευμένοι γιατί δεν τους έδωσε την αγάπη, την προσοχή, ή το ενδιαφέρον που επιζητούσαν. Εδώ να πούμε ότι πολλοί Καρκίνοι  έχουν έντονες υπερπροστατευτικές μητέρες κι άλλοι που αισθάνθηκαν ότι η φροντίδα της μητέρας ήταν περιορισμένη ή ελλιπής.

Έχουμε δηλαδή εδώ ακραίες μητέρες που άλλες φορές είναι «μαμαδένιες» μητέρες- εκπληρώνουν δηλαδή το μοντέλο της αφοσιωμένης μητέρας που χαίρεται να φροντίζει το παιδί της. Ή έχουμε μητέρες που έχουν δυσκολία να ανταπεξέλθουν στο ρόλο της μητέρας είτε γιατί ο ρόλος τις αγχώνει, ή γιατί είναι πολύ μικρές σε ηλικία όταν γίνονται μητέρες. Επίσης επειδή πιθανόν προσπαθούν αλλά δεν τους βγαίνει ή σε άλλες περιπτώσεις επειδή ήταν φυσικά απούσες λόγω χωρισμού,  φυσικής απουσίας, ή και θανάτου. Το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας ή το τελευταίο παιδί μιας οικογένειας είναι πολύ πιθανό να έχει έντονη παρουσία πλανητών στον Καρκίνο στο γενέθλιο χάρτη του δείχνοντας μια έντονη σχέση με τη μητέρα ή ακόμα και τον πατέρα ή  με τον παππού ή τη γιαγιά σε κάποια περίοδο της ζωής του.

Η συναισθηματική απόσταση, η αποστασιοποίηση και η ψυχρότητα αποτελούν ανάθεμα για τους Καρκίνους αλλά μπορούν να υιοθετηθούν από τους ίδιους αυθόρμητα και χωρίς σκέψη όταν τα αντιμετωπίζουν από τους άλλους.

Ένα άλλο γνώρισμα των Καρκίνων είναι ότι επηρεάζονται συναισθηματικά από τις δυσκολίες που περνάνε όσοι αγαπάνε, ή από τα οικογενειακά προβλήματα, ή από τη συναισθηματική κατάσταση όσων είναι κοντά τους. Με το αίσθημα στο πέτο τους σαν παράσημο αισθάνονται αμηχανία και άβολα όταν οι άλλοι δεν αντιδρούν συναισθηματικά επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν πως είναι δυνατόν τα αισθήματα να μην είναι κοινή πατρίδα για όλους.  Η συναισθηματική απόσταση, η αποστασιοποίηση και η ψυχρότητα αποτελούν ανάθεμα για τους Καρκίνους αλλά μπορούν να υιοθετηθούν από τους ίδιους αυθόρμητα και χωρίς σκέψη όταν τα αντιμετωπίζουν από τους άλλους. Τα αισθήματα λοιπόν είναι κοφτερά και υπάρχει η ανάγκη να κάνει κάτι με αυτά αφού ο Καρκίνος ανήκει στα ζώδια της δράσης. Έτσι μια άμεση δράση- αντίδραση  είναι πολλές φορές τα δάκρια.

Α ναι. Μην ξεχάσουμε την Μνήμη -που ταυτίζεται με τους Καρκίνους- είναι τόσο έντονη και διαρκής που δύσκολα, σχεδόν ποτέ, δεν ξεχνάνε κυρίως αυτούς που τους πλήγωσαν- τη μέρα, την ώρα, το περιβάλλον, τις συνθήκες, τι στιχομυθία, ακόμα και τα ρούχα ή το άρωμα που τυχόν φορούσαν.  Όχι δεν ξεπερνάνε τίποτα εύκολα.  Στην πραγματικότητα θυμούνται για πάντα. Ένας  καυγάς, ένας χωρισμός, μια απώλεια,  μια ερωτική αποτυχία είναι εκεί  ως ένα τραύμα που όσο κι αν επουλωθεί θα επιστρέφει κάθε τόσο σαν καρφίτσα στην καρδιά.

 

Σεληνιακές Παρενέργειες

 

Σε ένα κόσμο που αλλάζει ραγδαία οι Καρκίνοι που διψάνε για μονιμότητα και διάρκεια αισθάνονται  εκτεθειμένοι και ανήσυχοι.  Όταν δίπλα στις λέξεις «σταθερότητα» και «ασφάλεια» μπαίνει στις μέρες μας ένας αστερίσκος με την ένδειξη * «μια προσωρινή κατάσταση» αντιλαμβάνεται κανείς ότι αυτό δημιουργεί τεράστια ανισορροπία στους Καρκίνους που αναζητούν ρίζες για να αναπτυχθούν. Η μετακίνηση μπορεί να γίνει τεράστιο πρόβλημα που παίρνει χρόνο για να επιλυθεί. Η σύνδεση και οι σταθεροί δεσμοί με την οικογένεια μπορούν να γίνουν το αντίδοτο στη μεταβλητότητα της ζωής αλλά πολλοί Καρκίνοι υποφέρουν και ταλανίζονται από προβληματικές οικογένειες,  από αποχωρισμούς,  από συγκρούσεις, από αντιπαραθέσεις, ή από ανυπέρβλητα ενδοοικογενειακά προβλήματα.

Σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει η λύση της «τεχνητής οικογένειας»- η οικογένεια της καρδιάς που αποτελείται από τον αγαπημένο, ή την αγαπημένη, τους φίλους, ή ακόμα και τους συνεργάτες/συναδέλφους της δουλειάς.  Η Donna Cunnigham έχει τη θεωρία ότι πιο παλιά το ζώδιο του Καρκίνου ήταν ένα γλυκό ζώδιο που όμως ταρακουνήθηκε κι έγινε περισσότερο αμυντικό από τις τεράστιες αλλαγές του 20ου αιώνα- την επιτάχυνση των καθημερινών ρυθμών, τις τεράστιες ανακατατάξεις στην οικιακή ζωή και την οικογένεια ή τις τεράστιες αλλαγές στο ρόλο των γυναικών. 

Όταν οι ανάγκες της Σελήνης και οι επιθυμίες της δεν ικανοποιούνται, όταν η ενέργειά της καταπιέζεται,  όταν η ασφάλειά που αναζητάει δεν επιτυγχάνεται τότε δυσλειτουργεί. Όταν αισθανόμαστε εγκατάλειψη, ή απόρριψη, ή όταν μένουμε συναισθηματικά ακάλυπτοι τότε ενεργοποιείται το άγχος κι αρχίζουν οι παρενέργειες. Η πείνα για αισθήματα και ασφάλεια αποτελούν  ανθρώπινα χαρακτηριστικά που όταν δεν τροφοδοτούνται δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα. Όπως διατροφικές διαταραχές: από  βουλιμία και  ανορεξία μέχρι και τροφικές αλλεργίες. Οι περισσότεροι έχουμε πέσει με τα μούτρα στο φαγητό (παρορμητική υπερφαγία ονομάζεται),  ή τρώμε μετά μανίας σοκολάτες ή γλυκά ή οτιδήποτε έντονα αλμυρό ή γλυκό σε καταστάσεις έντονου στρες.   

Καρκίνος, Μητέρα- Μάνα- Μαμά

(συνέχεια)

Όλες οι διαταραχές πρόσληψης τροφής σχετίζονται με την Σελήνη κι έχει σημασία να θυμηθούμε ότι στην αρχαία αστρολογία η Σελήνη ταυτιζόταν με το στομάχι. Να σημειωθεί ωστόσο ότι σε ένα γενέθλιο χάρτη  χρειάζονται και άλλοι  πλανήτες σε δύσκολη όψη με την Σελήνη  όταν τέτοια προβλήματα είναι χρόνια.  Η εμπειρία του φαγητού και της ασφάλειας  δημιουργείται όταν είμαστε μωρά και μικρά παιδιά μέσα από την επαφή μας με το στήθος της μητέρας που θηλάζουμε. Αν και η Σελήνη είναι μέσα μας την αντιμετωπίζουμε αρχικά έξω από εμάς στο πρόσωπο που μάς γέννησε, μάς τάισε και μάς προστάτευσε. Εάν η μητέρα δεν ήταν αυτή που ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας τότε ανοίγεται μια τρύπα που δύσκολα γεμίζει.

 

Η Δημιουργική  δύναμη στον Καρκίνο

 

Υπάρχει μια εξαιρετικά δημιουργική δύναμη στον Καρκίνο. Ο Καρκίνος ανήκει στο βασίλειο των ασαφών εικόνων που περιμένουν να γίνουν συγκεκριμένες, να πάρουν μορφή, να γεννηθούν. ΟΙ καρκίνοι περισσότερο και από τους Ιχθύς συνδέονται με τον ποιητή, τον καλλιτέχνη και τον μουσικό κι όχι με τη μαγειρική και τα οικιακά όπως κακώς έχει περάσει στην ποπ αστρολογία. Η λίστα των Καρκίνων καλλιτεχνών είναι τεράστια και εντυπωσιακή: ο Μαρσέλ Προυστ που έγραψε ένα από τα αριστουργήματα του 20ου αιώνα, το Αναζητώντας το Χαμένο Χρόνο και ο Μαρκ Σαγκάλ ο ζωγράφος  με την «απλοϊκή» ποιητική και φανταστική θεματολογία του είναι δύο μόνο παραδείγματα. Η ψυχή των Καρκίνων ενδιαφέρεται να δώσει ζωή στις ωκεάνιες εικόνες είτε μέσω ενός παιδιού είτε μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία. Να πούμε αμέσως ότι η τελευταία είναι περισσότερο σημαντική από την πρώτη για ένα Καρκίνο.

Ο Μαρσέλ Προυστ είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα Καρκίνου. Η ζωή του έχει τα χαρακτηριστικά της παλίρροιας- η πλημμυρίδα και η άμπωτη αποτελούν το φαινόμενο της παλίρροιας. Το πρώτο μισό της ζωής του είχε τα χαρακτηριστικά της  πλημμυρίδας- ήταν γεμάτη από  κοινωνικότητα, εξωστρέφεια, έντονη δημόσια παρουσία, πάρτι, θέατρα, σαλόνια. Στην άμπωτη, στο δεύτερο μισό της ζωής του αυτοεξορίστηκε στο διαμέρισμά του αφήνοντας το δημιουργικό εαυτό του να πάρει το πάνω χέρι ώστε να αισθανθεί ολοκληρωμένος. Έγραφε στο κρεβάτι του, δεν δεχόταν επισκέψεις, έγινε ερημίτης. Τότε έγραψε το μυθιστόρημα ποταμό τού ενός εκατομμυρίου λέξεων  που είναι γεμάτο με αναφορές στη Μητέρα του και αναμνήσεις.

Αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο ζώδιο συνδέεται με το παρελθόν, όχι μόνο το προσωπικό παρελθόν αλλά και το οικογενειακό παρελθόν. Υπάρχει μεγάλη αγάπη, περιέργεια και ενδιαφέρον για τους προγόνους από τους οποίους προέρχεται και φυσικά η νοσταλγία είναι σήμα κατατεθέν. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι Καρκίνοι μπορούν να κολλήσουν στο ένα, ή στο άλλο άκρο.

Μπορούν να είναι δοτικοί, γενναιόδωροι, έτοιμοι να θυσιαστούν και να είναι περιποιητικοί ή να ταυτίζονται με τη σκοτεινή πλευρά του Καρκίνου που είναι εξαρτητικότητα, ζήλια, κτητικότητα, δυσφορία και αυτολύπηση. Κι όταν γίνονται έτσι κάνουν τον εαυτό τους ακόμα πιο απαιτητικό, πιο τρωτό, πιο εξαρτημένο τρομάζοντας τους άλλους από την ένταση της ανάγκης τους με αποτέλεσμα να συμβαίνει  αυτό που φοβούνται περισσότερο- την εγκατάλειψη και το κόλλημα με αυτόν/ήν που φεύγει. Βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Καρκίνοι είναι δεξιοτέχνες του συναισθηματικού εκβιασμού:  «Αν δεν κάνεις αυτό που θέλω τότε δεν με αγαπάς».

 

 

 

 

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

ASTROHEART NEWSLETTER

Εγγραφείτε στο Newsletter του ASTROHEART, για να λαμβάνετε αποκλειστικά E-Books από τον Γιώργο Πανόπουλο

Η εγγραφή έγινε με επιτυχία!