(να θυμάμαι) #61

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Όλοι έχουμε από ένα τραύμα- η πληγή είναι ανοιχτή, άλλη αιμορραγεί ακόμα, πληγές που δεν κλείνουν, πληγές που ξεχνάμε, πληγές που δεν ξεχνιούνται, δεμένοι με πληγές που δεν θέλουμε να ξεχάσουμε. Οι πληγές εκεί- θαμμένες, βαθιές, ανεπούλωτες.Αυτές οι πληγές είναι το αντίτιμο που πληρώνουμε για να είμαστε ανθρώπινοι.

Αυτές οι πληγές μάς θυμίζουν ότι είμαστε απόλυτα μόνοι. Όταν πονάς είσαι μόνος. Ο πόνος σε κάνει απελπισμένα μόνο/η, υπέροχα μόνο/η, τρομακτικά μόνο/η. Αλλά αυτή η μοναξιά που παγώνει τα σπλάχνα σε κάνει να μπορείς να δημιουργείς δεσμούς και σχέσεις, να δημιουργείς ανθρώπινες κοινότητες, να βοηθάς, να αγαπάς, να είσαι μαζί, να προχωράς δίπλα δίπλα, να νοιάζεσαι.

Το βάρος μου ελαφρώνει όταν σ’ εμπιστεύομαι.

Η καινούργια χρονιά είναι μια αρχή και σε κάθε νέα αρχή βρίσκεται η Αγάπη.

ΣΧΟΛΙΑ

ASTROHEART NEWSLETTER

Εγγραφείτε στο Newsletter του ASTROHEART, για να λαμβάνετε αποκλειστικά E-Books από τον Γιώργο Πανόπουλο

Η εγγραφή έγινε με επιτυχία!