Το νόημα της ζωής, Βίκτορ Ε. Φρανκλ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

 

Σαν Ευρωπαίοι βρίσκουμε πολύ αμερικάνικο να σε διατάζουν ξανά και ξανά «να είσαι ευτυχισμένος». Η ευτυχία όμως δεν είναι κάτι που επιζητούμε αλλά χρειάζεται να προκύψει. Πρέπει να έχεις ένα λόγο για να είσαι ευτυχισμένος. Άπαξ και  βρεθεί ο λόγος γίνεσαι αυτομάτως ευτυχισμένος. Ένας άνθρωπος δεν χρειάζεται να επιδιώκει την ευτυχία αλλά μάλλον το λόγο να είναι ευτυχισμένος μέσα από την ενεργοποίηση ενός δυνητικού νοήματος.

Αυτή η ανάγκη για ένα λόγο είναι παρόμοια με ένα άλλο ανθρώπινο φαινόμενο- το γέλιο. Εάν θέλεις να γελάσει κάποιος χρειάζεται να του προσφέρεις ένα λόγο, να του πεις δηλαδή  ένα αστείο. Δεν μπορείς να προκαλέσεις αληθινό γέλιο με το να τον ωθήσεις ή να τον πιέσεις να γελάσει. Το να κάνεις κάτι τέτοιο ένα να σα να σπρώχνεις ανθρώπους μπροστά σε μια φωτογραφική μηχανή να χαμογελάσουν μόνο και μόνο για να διαπιστώσεις μετά στις φωτογραφίες ότι τα πρόσωπά τους είναι παγωμένα και τα χαμόγελά τους τεχνητά.

Τρεις είναι οι κεντρικές λεωφόροι με τις οποίες φτάνεις στο νόημα της ζωής. Η εργασία (να κάνεις δηλαδή κάτι που έχει σημασία για σένα και σε γεμίζει), η αγάπη (να νοιάζεσαι για ένα άλλο άνθρωπο) και το σθένος κατά τη διάρκεια των δύσκολων καιρών.

Το να υποφέρεις μέσα σου και μόνος σου είναι άνευ νοήματος. Δίνουμε νόημα στα όσα υποφέρουμε και στο πως αντιδρούμε σε αυτά. Δυνάμεις πέρα από τον έλεγχό σου μπορούν να σου πάρουν όλα όσα έχεις εκτός από ένα: την ελευθερία σου να επιλέξεις πώς θα αντιδράσεις στην κατάσταση. Δεν μπορείς να ελέγχεις τι συμβαίνει στη ζωή σου αλλά μπορείς πάντα να ελέγχεις τι θα αισθανθείς και τι θα κάνεις με αυτό που σου συμβαίνει.

 

-Από το σπουδαίο βιβλίο του Βίκτορ Ε. Φρανκλ*, Το νόημα της ζωής.

 

*Ο Βίκτωρ Φρανκλ (26 Μαρτίου 1905, Βιέννη- 2 Σεπτεμβρίου 1997 Βιέννη) ήταν καθηγητής Νευρολογίας και Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, πρόεδρος της Αυστριακής Ιατρικής Εταιρείας της Ψυχοθεραπείας και, επί 25 χρόνια, διευθυντής της περίφημης Νευρολογικής Πολυκλινικής της Βιέννης. Είναι ο ιδρυτής της λεγόμενης «Τρίτης Σχολής Ψυχοθεραπείας της Βιέννης». Για τη μέθοδο ψυχοθεραπείας που εφάρμοζε επέλεξε τον όρο, Λογοθεραπεία. Το έργο του Φράνκλ επικεντρώνεται στο ερώτημα για το Νόημα.

…Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως ψυχίατρος στο νοσοκομείο Rothschild της Βιέννης. Παρά το γεγονός ότι του χορηγήθηκε βίζα για τις ΗΠΑ παρέμεινε στην Αυστρία προκειμένου να προστατεύσει τους Εβραίους γονείς του. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1942 ο ίδιος και η οικογένειά του στάλθηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στο Γκέτο Theresienstadt, ενώ στις 19 Οκτωβρίου 1944 μεταφέρθηκε με τη γυναίκα του στο Άουσβιτς και στις 25 Οκτωβρίου 1944 κατέληξε στο Νταχάου όπου έμεινε μέχρι τον Μάρτιο του 1945. Απελευθερώθηκε στις 27 Απριλίου 1945.

Την πρώτη ημέρα της επιστροφής του στη Βιέννη, από το στρατόπεδο Τίρκενχαϊμ, τον Αύγουστο του 1945, ο Φρανκλ έμαθε ότι η σύζυγός του  Τίλι είχε πεθάνει, έγκυος από αρρώστια ή λιμοκτονία στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν. Οι γονείς του και ο αδελφός του είχαν επίσης πεθάνει στα στρατόπεδα.

ΣΧΟΛΙΑ

Σκέψεις2

Τροφή για σκέψεις. Από τον Γιώργο Πανόπουλο.

Σκέψεις2

Σκέψεις2

Τροφή για σκέψεις. Από τον Γιώργο Πανόπουλο.

ASTROHEART NEWSLETTER

Εγγραφείτε στο Newsletter του ASTROHEART, για να λαμβάνετε αποκλειστικά E-Books από τον Γιώργο Πανόπουλο

Η εγγραφή έγινε με επιτυχία!