Τοξότης, altius fortius citius*

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

 

altius fortius citius*

(πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά)

 

Το να γεννιέσαι Τοξότης σημαίνει ότι είσαι προικισμένος με μια έξτρα δόση τύχης που οι άλλοι δεν έχουν. Τύχη; Ή μήπως μια έμφυτη πίστη ότι τίποτα κακό δεν πρόκειται να συμβεί; Όλα είναι εμπειρίες  και μαθήματα και οτιδήποτε συμβαίνει στο τέλος μένει μόνο το καλό. Τύχη ή όχι δεν υπάρχει καμία καταστροφή, κανένα εμπόδιο, καμία πτώση, ή αδιέξοδο που να μην τον κάνει σοφότερο και πλουσιότερο, τίποτα δεν μπορεί να του στερήσει το πνεύμα της περιπέτειας και του χιούμορ που διαθέτει.

 

Πίσω ωστόσο από την μάσκα του πάντα αισιόδοξου, του πρόσχαρου, του χαμογελαστού Τοξότη είναι πολύ πιθανόν να κρύβονται άγχη και φόβοι, πόνος και απελπισία  που δεν αφήνει ποτέ κανέναν να καταλάβει. Δεν είναι εύκολο για ένα Τοξότη να μοιραστεί, ή να δείξει ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά. Το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι κάποιος να του εκφράσει ενδιαφέρον για τα προβλήματά του. Η επιβίωσή του, το θεμέλιο της ζωής του βρίσκεται στο μότο: «τίποτα κακό δεν πρόκειται να μου συμβεί. Το καλό βρίσκεται στην επόμενη γωνία». Δεν αντέχει να στεναχωριέται για τον εαυτό του κι αυτό σημαίνει ότι δεν αντέχει ούτε όταν οι άλλοι εκφράζουν τις αγωνίες τους. Εάν κάποια στιγμή απογοητευτεί τόσο που να αποκαλύψει τις έννοιες του θα το κάνει με γέλιο, αυτοσαρκασμό και ειρωνεία- σα να διηγείται μια πολύ αστεία ιστορία. Όλα αντέχονται όταν έχουν μια αύρα κωμωδίας και ελαφρότητας.

Τίποτα δεν τον ρίχνει για πολύ καιρό αν και την απογοήτευση, την ήττα, την έλλειψη, την απώλεια, ή την κακοτυχία δύσκολα μπορεί να τα διαχειριστεί. Κι όμως όσο περισσότερο προσπαθεί να τα αποφύγει τόσο περισσότερο πέφτει πάνω τους  επειδή ποτέ δεν σκέφτεται ότι κάτι μπορεί να στραβώσει επιμένοντας πάντα να βλέπει τη φωτεινή πλευρά της ζωής και των ανθρώπων. Ο ρεαλισμός δεν είναι μια αγαπημένη λέξη για τον Τοξότη αφού μέσα της κρύβει και αρνητικές  πλευρές.  Απεχθάνεται τους απαισιόδοξους και τους έντονα συναισθηματικούς: σαν τον Σαμψών που η δύναμη του βρισκόταν στα μαλλιά του κι όταν του τα έκοψε η Δαλιδά την έχασε έτσι και ο Τοξότης όταν του αφαιρέσεις την αισιοδοξία και την πίστη σε ένα καλύτερο αύριο χάνει την ενέργειά του, μαραζώνει, παραλύει. Η δύναμή του είναι ο ενθουσιασμός του. Οτιδήποτε τον περιορίζει τον φέρνει αντιμέτωπο με την καταστροφή και τη φθορά.

Ένας Τοξότης μπορεί να υπόσχεται περισσότερα από όσα μπορεί να προσφέρει γι΄ αυτό μερικές φορές φαίνεται επιπόλαιος και ανεύθυνος. Έχει την τάση να υπερβάλλει με τον χρόνο και την ενέργειά του, να κυνηγάει απραγματοποίητους στόχους και να ελπίζει παράλογα. Μπορεί να εκμαιεύσει υποσχέσεις από άλλους και να υπερενθουσιαστεί με πράγματα που προορίζονται να αποτύχουν. Είναι βαθιά ειλικρινής, με καλή πρόθεση και θεωρεί φυσικό και οι άλλοι να έχουν ίδια συμπεριφορά, τις ίδιες ιδέες, την ίδια οπτική και τις ίδιες καλές προθέσεις. Υπερβάλλει άθελά του. Ένα θέμα που επανέρχεται είναι πώς να μάθει να θέτει υψηλούς στόχους διατηρώντας την αισιοδοξία του αλλά συνυπολογίζοντας την πραγματικότητα και τα γεγονότα.

Η τιμιότητα είναι άλλο ένα έμφυτο χαρακτηριστικό του ζωδίου. Επειδή ο ίδιος δεν θα «κλέψει» ποτέ τίποτα εμπιστεύεται εξαιρετικά τους άλλους. Ανήκει σε αυτούς που μπορούν να βγάλουν το ρούχο τους και να το δώσουν αν κάποιος τους το ζητήσει, ή το έχει ανάγκη.  Η Claire Martin λέει ότι: «Μαζί με τους Καρκίνους ένας Τοξότης μπορεί να είναι ο μεγάλος σωτήρας του ζωδιακού για να επαναληφθεί με παραλλαγές το σενάριο κατά το οποίο ο σωτήρας σώζει το θύμα που μεταμορφώνεται σε διώκτη που διώκει τον σωτήρα. Αφού περάσει αυτή την διαδικασία ξανά και ξανά μαθαίνει τελικά να βοηθάει τους ανθρώπους να βοηθάνε τον εαυτό τους διδάσκοντάς τους κι όχι σώζοντας τους».

 

Σαν τον Σαμψών που η δύναμη του βρισκόταν στα μαλλιά του κι όταν του τα έκοψε η Δαλιδά την έχασε έτσι και ο Τοξότης όταν του αφαιρέσεις την αισιοδοξία και την πίστη σε ένα καλύτερο αύριο χάνει την ενέργειά του, μαραζώνει, παραλύει. Η δύναμή του είναι ο ενθουσιασμός του. 

Τα αρχέτυπα του Τοξότη- Δίας

 

Δύο  σημαντικά αρχέτυπα που προσδιορίζουν τον Τοξότη είναι ο  Δίας  που είναι και ο κυβερνήτης του και o Κένταυρος Χείρωνας που αποτελεί και τον αστερισμό του Τοξότη.

Ο Δίας (όπως και η Αφροδίτη) έχει την πιο εξονυχιστικά καταγεγραμμένη ζωή. Ξέρουμε τα πάντα γι΄ αυτόν. Η ζωή του είναι μια σαπουνόπερα γεμάτη καυγάδες, χωρισμούς, συζύγους, ερωμένες, αστραπές,  ανατροπές, εκπλήξεις, απιστίες,  μεταμορφώσεις, πολέμους, δεκάδες παιδιά.  Ο Δίας/ Ζεύς είναι ένας υπεραρσενικός θεός, ανταγωνιστικός και κατακτητικός. Παρόλο που αυτά τα χαρακτηριστικά θυμίζουν τον Άρη ταιριάζουν με τα χαρακτηριστικά του Τοξότη  που δεν είναι τόσο καλόβολος όσο φανταζόμαστε, ούτε όσο Πολυάννα θέλουν να τον παρουσιάσουν διάφορα αστρολογικά κείμενα.

Ο Δίας είναι ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων. Ο Δίας ονομαζόταν στα αρχαία Ελληνικά Ζευς λέξη που στη γενική πτώση είναι του Διός από το δίος που σημαίνει λαμπρός. Για τον Ι.Θ. Κακριδή το όνομά του ανάγεται στην ρίζα div-, που σημαίνει ουρανός. Ο Δίας είναι μεγαλύτερος από τη ζωή, φλογερός, με εκρηκτικό ταμπεραμέντο, αντιδραστικός, πληθωρικός και εκσφενδονίζει κεραυνούς όταν θυμώνει.

Όπως ο Τοξότης  αναδύεται από τους ατμούς του «σκοτεινού πεπρωμένου» και τη σύγκρουση με τον κάτω κόσμο που εκπροσωπεί ο Σκορπιός έτσι και ο Δίας αναδύεται από την κυριαρχία της χθόνιας Μητέρας και κυριαρχεί πάνω σε ανθρώπους και θεούς. Ο Δίας που προσπάθησε να σβήσει όλα τα σημάδια της εξάρτησης του από το θηλυκό στοιχείο ποτέ δεν μπόρεσε να απαλλαγεί από τη θηλυκή πλευρά του. Η Ήρα ήταν το αγκάθι στο πλευρό του. Ποτέ δεν κατάφερε να δραπετεύσει από αυτήν. Η Ήρα είναι σύζυγος και αδελφή του και απολύτως ίση με αυτόν. Ο Δίας κυνηγάει πάντα όμως άλλες γυναίκες- οι ερωμένες του και τα παιδιά του εκτός γάμου μπορούν να γεμίσουν τόμους. Η Ήρα τον εμποδίζει, τον κατασκοπεύει, καταδιώκει τις αντίπαλές της, καταστρέφει τα ειδύλλια του, προσπαθεί να καταστρέψει και να τρελάνει τα νόθα του παιδιά, στήνει ομηρικούς καυγάδες. Η Ήρα και ο Δίας είναι καταδικασμένοι να μάχονται σε ένα γάμο που δεν καταλύεται ποτέ. Το φλογερό δημιουργικό πνεύμα του Δία είναι  απόλυτα συνδεδεμένο με τον κόσμο της Ήρας που είναι ο κόσμος των ανθρώπινων δεσμών και των ανθρώπινων δεσμεύσεων, ο κόσμος της ύλης και ο κόσμος των θνητών. Οι ευθύνες που συμβολίζει η Ήρα είναι μέρος του Τοξότη όπως κομμάτι του είναι  και η πλευρά του Δία που περιέχει ασυδοσία.

«Δεν είναι παράξενο», λέει η Liz Green, «ότι πολλοί Τοξότες  μπαίνουν απρόσεκτα σε γάμους που περιέχουν τον Δία και την Ήρα. Η συνηθισμένη δικαιολογία είναι ότι ένας Τοξότης αποφεύγει το γάμο επειδή αισθάνεται ότι θα παγιδευτεί από τους κανόνες και την ακαμψία που υπάρχει σε αυτόν. Δεν του αρέσει να «δένεται» και προτιμάει να είναι «αυθόρμητος», που σημαίνει ότι βρίσκει τις συνέπειες των πράξεών του δυσάρεστες και προτιμάει να τις αποφεύγει. Ωστόσο η εμπειρία λέει» συνεχίζει η Liz Green, «ότι υπάρχει κάποιο είδος πεπρωμένου εν δράσει  στους Κένταυρους που παντρεύονται αργά- άντρες ή γυναίκες. Αργά ή γρήγορα προορίζονται να συναντήσουν την Ήρα. Μπορεί φυσικά να μην την αντιμετωπίσουν στο πρόσωπο ενός ή μίας συζύγου ή συντρόφου. Ήρα μπορεί να είναι ένα επάγγελμα, ένας σκοπός, ένας στόχος, ή ένας αγώνας με τον οποίο δένεται, ένα σπίτι, ή κάποιο άλλο αντικείμενο του εξωτερικού κόσμου».   

 

 

Τοξότης, altius fortius citius*

(συνέχεια)

 

Σε μια εκδοχή του μύθου των Δία/Ήρα η Ήρα αποπλανά τον Δία με μια μαγική  ζώνη. Ο αδελφός με την αδελφή του πήγαν με μυστικότητα στο γαμήλιο κρεβάτι κάτω από τη θάλασσα για να αποφύγουν την εκδίκηση του πατέρα τους Κρόνου. Η αποπλάνηση φαίνεται ότι πάντα λειτουργεί  στους Τοξότες.  Παρόλη την ευφυΐα που διαθέτουν και την αγάπη τους στην ελευθερία παραμένουν εξαιρετικά απλοϊκοί στα κίνητρα των άλλων ανθρώπων. Συνήθως είναι μια εγκυμοσύνη που παγιδεύει ένα άντρα ή μια γυναίκα Τοξότη. Παρόλα αυτά ο Δίας  χωρίς την  Ήρα είναι ο κανένας. Ο Karl Kerényi (1897 – 1973),  Ούγγρος καθηγητής των κλασικών σπουδών και ιστορικός της θρησκείας στο βιβλίο του  Η Mυθολογία των Ελλήνων γράφει ότι το μεγαλύτερο μέρος της δύναμης του ο Δίας το όφειλε στην Ήρα και στις γυναίκες συγγενείς της και ότι η διαμάχη και η ένταση που υπάρχουν στον απαραβίαστο γάμο του προσφέρει κάτι παρά πάνω από το να τον σπρώχνει σε εξωσυζυγικές σχέσεις. Τον κρατάει ζωντανό και δυναμικό. Χωρίς αυτές τις ιστορίες θα ήταν μαλθακός και αργός. Χωρίς την Ήρα να τον εμποδίζει, δεν θα «κυνηγούσε» με το ίδιο ενθουσιασμό.  

 

Ο Πίτερ Παν είναι Τοξότης

 

Καθώς ο πολιτισμός εξελίσσεται γινόμαστε πιο υποψιασμένοι. Το «ασυνείδητο», που περιλαμβάνει ασυνείδητα συναισθήματα, ασυνείδητες σκέψεις ή και ιδέες, ασυνείδητες αντιλήψεις, ασυνείδητες αντιδράσεις, συμπλέγματα, φοβίες και κρυφούς πόθους και επιθυμίες αναγκάζεται να εξελιχθεί κι αυτό. Το ίδιο και οι μύθοι. Την μυθολογία την έχει αντικαταστήσει η Τέχνη. Σήμερα έχουμε το μύθο του Πίτερ Παν, το πασίγνωστο βιβλίο του Sir James Matthew Barrie. Ο Πίτερ Παν είναι ο αρχηγός μιας ομάδας αγοριών και ζουν μαζί στη Χώρα του Ποτέ Ποτέ- ένας εξαιρετικός παραλληλισμός με τον Όλυμπο. Όπως οι Έλληνες θεοί τα αγόρια δεν μεγαλώνουν. Ο Πίτερ είναι παρορμητικός, απερίσκεπτος, εκδικητικός, γοητευτικός, θαρραλέος, δυνατός και πάνω από όλα χωρίς καμία διάθεση να ζήσει στον πραγματικό κόσμο. Ο Πίτερ Παν αν δεν είναι ο Δίας είναι γνήσιο παιδί του.

Ο Πίτερ μπορεί να επιθυμεί διακαώς την Γουέντι δεν κάνει όμως το πρώτο βήμα αλλά περιμένει από αυτήν την πρώτη κίνηση. Όπως ο Δίας, έτσι και ο Πίτερ απαιτεί από την Γουέντι να του προσφέρει τα πάντα και να θυσιάσει τα πάντα για να είναι μαζί του. Ο Πίτερ μάλιστα είναι περισσότερο απόλυτος από τον Δία: λέει στην Γουέντι ότι δεν τη θέλει ως σύντροφο  αλλά ως μητέρα δική του αλλά και των άλλων αγοριών.

Σαν την Ήρα η Γουέντι θέλει ένα σύντροφο αλλά τον αναζητάει στο πρόσωπο ενός ανώριμου και συναρπαστικού αγοριού που όμως δεν είναι  καθόλου συναισθηματικά διαθέσιμος. Ο Πίτερ της αντιπροτείνει να έρθει να ζήσει μαζί του κι αυτός θα την κάνει αθάνατη αν παρατήσει το όνειρό της για ένα σύντροφο και αναλάβει το ρόλο της μητέρας. Τη θέλει για να επωμιστεί όλες τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που δεν  αναλαμβάνει ο ίδιος. Ο Πίτερ έχει υψηλά ιδανικά αλλά καθόλου πρακτικότητα για να τα κάνει πραγματικότητα. Η Γούεντι είναι έξυπνη και απορρίπτει την πρότασή του. Δεν αντιδρά όπως η Ήρα. Παίρνει το δρόμο της αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της.  Καταλαβαίνει  ότι υποχωρώντας στις δελεαστικές προτάσεις του Πίτερ  θα πρέπει να εγκαταλείψει ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού της κι αντιστέκεται. «Η Γουέντι θα μεγαλώσει», λέει η Marilyn Warram. «Θα ολοκληρωθεί και θα ανακαλύψει την χαρά της πληρότητας. Ο Πίτερ όχι. Η Γουέντι θα μάθει πώς να είναι αληθινή σύντροφος. Ο Πίτερ θα μείνει για πάντα συναισθηματικά ανώριμος γιατί θέλει κάποιον δίπλα του  να τον συμπληρώνει. Αρνείται να μεγαλώσει».

 

 

 

Παρόλη την ευφυΐα που διαθέτουν και την αγάπη τους στην ελευθερία οι Τοξότες παραμένουν εξαιρετικά απλοϊκοί στα κίνητρα των άλλων ανθρώπων.  Συνήθως είναι μια εγκυμοσύνη που παγιδεύει ένα άντρα ή μια γυναίκα Τοξότη.

Ο Χείρωνας- το τραύμα που δεν επουλώνεται

 

Ο Χείρων που θεωρείται συγκυβερνήτης του Τοξότη, ήταν Μέγας Δάσκαλος. Υπήρξε ο πρώτος ολιστικός θεραπευτής. Γιος του Κρόνου και της θαλάσσιας νύμφης της Φιλύρας, γεννήθηκε μισός άνθρωπος και μισός άλογο. Η Φιλύρα εγκατέλειψε το μωρό όταν είδε την δυσμορφία του και απογοητευμένη ζήτησε να μεταμορφωθεί σε δέντρο, την φιλύρα. Το μικρό παιδί περιφερόταν μόνο στα δάση του Πηλίου όταν τον λυπήθηκε ο θεός Απόλλων κι έγινε θετός του πατέρας. Κοντά του  ο Χείρωνας εκπαιδεύτηκε στη μουσική, στην θεραπεία, απέκτησε σοφία, το χάρισμα της προφητείας κι έγινε δάσκαλος ηρώων όπως του Ηρακλή, του Αχιλλέα, του Ορφέα, του Ιάσονα και του Πηλέα, του Αρισταίου αλλά και του Ασκληπιού. Σε ένα γάμο στον οποίο οι Κένταυροι και ο Χείρων ήταν καλεσμένοι ξέσπασε ένας καυγάς και κατά λάθος ένα δηλητηριασμένο βέλος του Ηρακλή σφηνώθηκε στο μηρό του Χείρωνα. Η ουσία της ιστορίας είναι ότι αν και θεραπευτής ο Χείρωνας δεν μπορούσε να γιατρέψει τον εαυτό του και καθώς ήταν  αθάνατος υπέφερε φρικτά. Επέλεξε να πάρει τη θέση του Προμηθέα που ήταν δεμένος σε ένα βράχο τιμωρημένος που είχε κλέψει τη φωτιά από τους θεούς για να τη δώσει στους ανθρώπους. Αυτή η ανταλλαγή είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει την αθανασία του και να πεθάνει. Μετά το θάνατό του ανέβηκε στον ουρανό ως Αστερισμός του Κενταύρου.

Ο Χείρωνας είναι ένας από τους πολλούς θεούς που πληγώθηκαν στο πόδι δηλαδή στη σχέση τους με τη φυσική πραγματικότητα. Η γνώση δεν μπορεί να τον θεραπεύσει. Κάτω από την φωτεινή αισιόδοξη επιφάνεια αυτού του ζωδίου υπάρχει μια ανοιχτή πληγή και μια θλίψη, ή απελπισία. Γι΄ αυτό οι Τοξότες προσπαθούν με μανία να είναι ευτυχισμένοι και χαρούμενοι. Βέβαια ο Δίας δημιούργησε τον κεραυνό και την αστραπή κι αυτό δίνει στο ζώδιο θετικότητα, ανθεκτικότητα, ζωντάνια. Όμως κρυμμένος σε μια σπηλιά υπάρχει ο Χείρωνας που υποφέρει. Μπορεί να θεραπεύσει και να δώσει σοφές και προφητικές συμβουλές αλλά ζει δηλητηριασμένος από τη σύγκρουση της γαλήνιας φύσης του με το σκοτάδι και το δηλητήριο του κόσμου.

Είναι πιθανόν εξ αιτίας αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης που ο Τοξότης μπορεί να προσφέρει ελπίδα, φως και αισιοδοξία. Το τραύμα τού θυμίζει πάντα τους περιορισμούς, τα βάσανα, τα όρια, τη γήινη πλευρά του- οι Τοξότες δεν έχουν φυσικά όρια, γι’ αυτό πολλές φορές είναι άτσαλοι και σκοντάφτουν πάνω σε πράγματα ή ανθρώπους. Ο Τοξότης ήρθε στη Γη για να στοχεύσει ψηλά, για να θέσει μεγάλες ερωτήσεις, για να εξερευνήσει τις δυνατότητες που υπάρχουν πέραν των γεγονότων, των στοιχείων και της απτής πραγματικότητας. Είναι ο φυσικός ευ-αγγελιστής που έχει την ικανότητα να πυροδοτεί τα  ενδιαφέροντα των άλλων κινητοποιώντας τους με τεράστιο ενθουσιασμό.

 

Τοξότης, altius fortius citius*

(συνέχεια)

 

Γεννημένος με ακόρεστη όρεξη για γνώση και ζωή παθιάζεται με όλες τις φιλοσοφίες και ποτέ δεν σταματάει να μαθαίνει. Το όραμά τους είναι τόσο δυνατό και η αυτοπεποίθησή τους τόσο έντονη που πιστεύουν ότι διαθέτουν τη μοναδική αλήθεια, με αποτέλεσμα να ανοίγουν την πόρτα σε κατηγορίες για αλαζονεία, πατρονάρισμα και συγκαταβατικότητα. Εύκολα γίνεται φανατικός. Και ποιος είναι φανατικός; Αυτός που μέσα του έχει τεράστιες αμφιβολίες. Μερικές φορές  υπάρχει έντονη πικρία και μια βαθιά πληγή στους Τοξότες που μπορεί να είναι αθεράπευτη. Ο άνθρωπος ξέρει ότι δεν είναι θεός κι αυτό είναι το αθεράπευτο τραύμα του Τοξότη. Και είναι αυτή η πληγή που τον κάνει να τρέχει, να δημιουργεί, να εμπνέεται και να αγωνίζεται.

Ο Τοξότης αρνείται να παγιδευτεί φυσικά και διανοητικά και προτού καν προλάβει κάτι να γίνει ρουτίνα βρίσκεται ήδη στο επόμενο «κάτι» κυνηγώντας το επόμενο ουράνιο τόξο που θα τον γοητεύσει και αναζητάει τις πιθανότητες για κάτι νέο με νόημα. Κοινωνικοί και λάτρεις του κόσμου οι Τοξότες έχουν την τάση να παρασύρουν τους γύρω τους στη δική τους τροχιά. Όσο περισσότεροι τόσο μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο το πάρτι.

 

Σαν επίλογος- τίποτα δεν τελειώνει για τον Τοξότη

 

Έι, Τοξότη, ακούς ποτέ τους άλλους; Ε; Το ζήτημα της επικοινωνίας είναι βασικό συστατικό επιτυχίας στις σχέσεις σου. Αυτό σημαίνει ότι για να επικοινωνήσεις με τους άλλους χρειάζεται να κατέβεις μερικές σκάλες ώστε οι κανονικοί, συνηθισμένοι άνθρωποι να σε καταλάβουν. Ο Τοξότης μοιάζει σαν κάποιος που προσγειώθηκε από άλλο πλανήτη στη Γη με ευφυΐα μεγαλύτερη από όση διαθέτουν οι γήινοι και με σκοπό να δώσει γνώση στους ημιπολιτισμένους κατοίκους της. Όμως θα πρέπει να μάθει τη γλώσσα των γήινων – όχι μόνο τη γραμματική αλλά και τη γλώσσα του δρόμου, τη γλώσσα των ανθρώπων για να συνεννοηθεί.Πώς το ακούς;

 

 

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

ASTROHEART NEWSLETTER

Εγγραφείτε στο Newsletter του ASTROHEART, για να λαμβάνετε αποκλειστικά E-Books από τον Γιώργο Πανόπουλο

Η εγγραφή έγινε με επιτυχία!